Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Τα λουλούδια του Πάσχα

Από τον Anthony12 και την Ποκαχόντας10


Την Κυριακή των Βαΐων όπως λέει η παράδοση το πλήθος υποδέχθηκε τον Ιησού κρα­τώ­ντας κλαδιά από φοίνικες που τα ανέμιζε σαν σημαίες. Με τη μεταφορά του χρι­στια­νι­σμού σε άλλους λαούς το έθιμο διαδόθηκε και προσαρμόστηκε ανάλογα με τη χλωρίδα της κάθε περιοχής. Στις σλαβικές χώρες για παράδειγμα οι χριστιανοί κρα­τού­σαν κλαδιά από ιτιές. Στην Ελλάδα η δάφνη (βάγια) που ήταν ήδη συμβολικό φυ­τό τελετών και δο­ξαστικό σύμβολο του Απόλλωνα αντικατέστησε τον φοίνικα και η Κυριακή των Φοινίκων έγινε Κυριακή των Βαΐων.

Στη συνέχεια βλέπουμε αναφορές στην Αγία Γραφή για τον Κήπο της Γεσθημανή. Βλέ­που­με ότι ο Χριστός διαλέγει σαν τελευταίο καταφύγιο απομόνωσης και στο­χα­σμού έναν κήπο. Είναι φανερός ο συσχετισμός με τη φύση. Από τον κήπο της Εδέμ στον κήπο της Γεσθημανή.

Το κυριότερο όμως έθιμο του Πάσχα σχετικό με λουλούδια είναι ο στολισμός του ε­πι­τά­φι­ου. Ο στολισμός των νεκρικών σωρών με λουλούδια είναι αρχαιότατο έθιμο ω­στό­σο στη χριστιανική παράδοση έχει πάρει άλλη διάσταση.


 1  Ο κρίνος της Παναγίας


Ο κρίνος της Παναγίας αναφέρεται σαν θρησκευτικό σύμβολο εδώ και 3.000 χρόνια. Οι πρώτες αναφορές μας ταξιδεύουν –πού αλλού;– στην αρχαία Ελλάδα και συ­γκε­κρι­μέ­να στη μινωική Κρήτη. Τοιχογραφίες που βρέθηκαν στην Κρήτη αλλά και στη Θή­ρα καθώς και διάφορα άλλα ευρήματα δείχνουν ότι ο λευκός κρίνος είχε εξέχουσα θέ­ση μεταξύ των θρησκευτικών συμβόλων.

Η σύνδεση του λευκού κρίνου με την Παναγία πιθανότατα να έγινε επειδή οι βο­τα­νο­λό­γοι τοποθετούν την καταγωγή του φυτού στην περιοχή της Παλαιστίνης. Στη Βό­ρει­α Πα­λαιστίνη βρέθηκαν αποικίες του φυτού το οποίο είναι φανερό ότι ήταν άγριο και αυτο­φυές γιατί βρέθηκε μακριά από κατοικημένες περιοχές κοντά σε βουνά και σε ποτάμια. Στην Ευρώπη οι πρώιμοι χριστιανοί αγιογράφοι και ζωγράφοι φι­λο­τέ­χνη­σαν εικόνες της Παναγίας με τον κρίνο. Ο λευκός κρίνος ονομάστηκε Madonna lily και με αυτό το όνομα είναι γνωστός διεθνώς μέχρι σήμερα.


 2  Ο βασιλικός


Τον ξύλινο σταυρό πάνω στον οποίο πέθανε ο Ιησούς, οι πρώτοι χριστιανοί τον έ­θα­ψαν βαθιά στο χώμα και έμεινε χρόνια πολλά θαμμένος.

Όταν έπειτα από καιρό επικράτησε ο χριστιανισμός, η Αγία Ελένη αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ι­ε­ρο­σό­λυ­μα για να τον προσκυνούν οι χριστιανοί. Πήγε λοιπόν η ίδια στα Ιεροσόλυμα και ζή­τη­σε να μά­θει σε ποιο μέρος ήταν θαμμένος ο Σταυρός.

Όμως κανένας χριστιανός δεν ήξερε να της πει. Εκείνοι που πριν από πολλά χρόνια τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. Έβαλε λοιπόν η Αγία Ελένη χι­λιά­δες ερ­γάτες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. Είχε ακλόνητη πί­στη πως κά­που θα τον έβρισκε. Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χωρίς α­πο­τέ­λε­σμα. Κάποια μέρα, καθώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χωράφι, πάτησε ένα χορ­τά­ρι και αμέσως μια γλυκιά μυρωδιά γέμισε τον αέρα. Καθώς κοίταξε γύρω της έ­σκυ­ψε κι έκοψε ένα κλα­δάκι απ’ το φυτό που πάτησε, το μύρισε και τότε κατάλαβε πως το χορτάρι εκείνο ήταν που σκορπούσε την γλυκιά ευωδιά. Φώναξε έναν εργάτη και του είπε να σκάψει σ’ εκεί­νο το μέρος. Ο εργάτης βρήκε εκεί τον Τίμιο Σταυρό.

Από εκείνη τη στιγμή, το μυρωδάτο αυτό φυτό λέγεται βασιλικός, γιατί φύτρωσε στο ση­μεί­ο που ήταν θαμμένος ο Σταυρός, όπου είχε σταυρωθεί ο βασιλιάς του κόσμου. Γι’ αυ­τό μοιράζουν βασιλικό στις εκκλησίες στη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυ­ρού, στις 14 Σεπτεμβρίου.

 3  Η παπαρούνα


Η χριστιανική παράδοση θέλει την παπαρούνα να φυτρώνει κάτω από τον σταυρό του Χριστού στον Γολγοθά και να δέχεται τις σταγόνες από το αίμα του Ε­σταυ­ρω­μέ­νου ανά­μεσα στα πέταλά της, σταγόνες που της χάρισαν το κατακόκκινο άλικο χρώ­μα της.

Η παπαρούνα ήταν και ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σι­τη­ρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Α­πα­ραί­τη­τη στα Ε­λευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άν­θη παπαρούνας.


 4  Η Πασχαλιά


Σύμφωνα με την παράδοση, πρώτη από όλους ξυπνούσε η Πασχαλιά, προτού ση­κω­θούν από τον λήθαργο του χειμώνα τα υπόλοιπα βοτάνια, για ν’ απολαύσει τον θαυ­μα­σμό των ανθρώπων και να αναγγείλει τον ερχομό της άνοιξης.

Μια μέρα όμως, σαν ο ήλιος ξύπνησε κρυμμένος πίσω από μαύρα σύννεφα, η πα­σχα­λιά στολισμένη περίμενε τον θαυμασμό και την παρέα των άλλων φυτών αλλά μά­ται­α. Μια γενική κατήφεια επικρατούσε και τα υπόλοιπα φυτά ήταν βουβά και μα­ρα­μέ­να. Γύρεψε ε­ξηγήσεις και τότε έμαθε το τραγικό μαντάτο, πως ο Ιησούς πέθανε πά­νω στον σταυρό του μαρτυρίου. Όλη η φύση μοιρολογούσε και αυτή καμάρωνε χω­ρίς ντροπή; Αμέσως ντύθηκε πένθιμα κι από λευκά που ήταν μέχρι τότε τα άνθη της έγιναν μοβ.

Από τότε πρώτη θυμίζει στους ανθρώπους πως πλησιάζει το Πάσχα.

ΠΗΓΕΣ: www.valentine.gr, mani.org.gr, gardenmagazine.gr, Τα μυστικά για τα βότανα (βιβλίο)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Πάσχα, φυτά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.