Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Στη συγκέντρωση της ΕΦΕΕ

Λατρεμένο το τραγούδι, λατρεμένα και τα αστέρια
που το ζήτησαν. Σας το αφιερώνω, παιδιά!


Η πλατεία ήταν γεμάτη με το νόημα που ’χει κάτι απ’ τις φωτιές
στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους, οικοδόμους, φοιτητές...
Κι εσύ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου
κι ήσουν, φως μου, κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή,
σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή!...

Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ’ τα σημάδια, σαν σκυλί,
με συνθήματα σκισμένα σ’ έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί...
Στ’ αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους
και ζητώ πληροφορίες και υλικό
να φωτίσω τις αιτίες που μ’ αφήνουνε μισό!...

Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ’ το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή,
στα παιδιά και τους εργάτες, στους πολίτες, στους οπλίτες,
στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά...
Η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά!...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Διονύσης Σαββόπουλος
ΔΙΣΚΟΣ: Δέκα χρόνια κομμάτια (1975)


2 σχόλια:

Babisgirl είπε...

Εξαιρετικό τραγούδι αλλά και η ερμηνεία του Διονύση Σαββόπουλου απλά υπέροχη. Πατά ακριβως στις νότες και δίνει στο τραγούδι την δική του ξεχωριστή μορφη.

δάσκαλος98 είπε...

Πολύ σημαντικός καλλιτέχνης ο Σαββόπουλος και πολύ αγαπημένος μου. Μου άρεσε η κριτική σου, αστέρι μου. Χαιρετώ! :D

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.