Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Το Δέντρο των Ευχών

Από τον Anthony12

Χαμένο ανάμεσα στα άλλα, μέσα σ’ ένα πυκνό δάσος, υπήρχε κάποτε ένα δέντρο με κορ­μό μεγάλο σαν σπίτι και κλαριά που θαρρούσες πως άγγιζαν τα ουράνια. Το έ­λε­γαν «Το Δέ­ντρο των Ευχών» και όχι τυχαία. Ήταν το δώρο των θεών στους αν­θρώ­πους. Ο­ποιοσ­δή­πο­τε μπορούσε να πάει εκεί και να κάνει οποιαδήποτε ευχή. Αν ζη­τού­σε αυτό που ή­θε­λε με όλη του τη δύναμη, το Δέντρο ικανοποιούσε το αίτημά του.

Στον κορμό του Δέντρου υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε στο εσωτερικό του, εκεί που κά­ποιος έπρεπε να περάσει για να κάνει την ευχή του. Και πάνω από την πόρτα, βρι­σκό­ταν χαραγμένη μια επιγραφή, που λίγοι πρόσεχαν. Οι άνθρωποι, βλέπετε, ή­ταν γεμάτοι α­γω­νί­α να πραγματοποιηθεί η ευχή τους και τίποτε άλλο δεν τους εν­δι­έ­φε­ρε.

Η επιγραφή έγραφε: «Πρόσεχε την ευχή σου»

Είπαμε πως το Δέντρο πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, όποιες και αν ήταν αυτές. Υ­πήρ­χαν άνθρωποι που εύχονταν για υγεία, άλλοι για προκοπή, κάποιοι για χρήμα, με­ρι­κοί για σύ­ντρο­φο, πολλοί για μια καλή δουλειά. Υπήρχαν κάποιοι που ζητούσαν ευ­τυ­χί­α, όχι για τους εαυτούς τους, αλλά για κάποιον άλλον. Αυτοί ήταν και οι λι­γό­τε­ροι και, όσο περ­νούσε ο καιρός, σπάνιζαν. Υπήρχαν, τέλος, και αυτοί που εύχονταν η συμφορά να χτυ­πήσει τον δι­πλα­νό τους. Όσο λιγόστευαν οι προηγούμενοι, τόσο πλή­θαι­ναν αυτοί.

Το Δέντρο είχε δύναμη, μα δεν είχε κρίση. Έτσι πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, και τις κα­λές και τις κακές. Δεν ήταν έτσι από λάθος των θεών, το αντίθετο συνέβαινε. Έ­δω­σαν οι θε­οί ένα σπάνιο δώρο στους ανθρώπους μα και τους έστησαν παγίδα ταυ­τό­χρο­να. Ή­θε­λαν να δουν με ποιο τρόπο οι άνθρωποι θα το χρησιμοποιούσαν. Ή­θε­λαν να δουν αν, τε­λι­κά, το άξιζαν.

Την τελευταία μέρα που το Δέντρο υπήρξε, πολλοί άνθρωποι χτύπησαν την πόρτα στον κορ­μό και πέρασαν στο εσωτερικό του, πολλοί άνθρωποι ευχήθηκαν. Μπήκε μια μά­να, που ευχήθηκε για την υγεία του παιδιού της, ένας φτωχός οικογενειάρχης που ζή­τη­σε χρή­μα­τα, ένας πολιτικός που ευχήθηκε για υπουργικό θώκο, μια νεαρή η­θο­ποι­ός που πα­ρα­κά­λε­σε για δόξα, ένας ματαιόδοξος που ζήτησε φήμη, ένα μικρό παιδί που ήθελε ένα πο­δή­λα­το.

Και μια πικρή γυναίκα μπήκε, που ζήτησε δηλητήριο για να ποτίζει τους άλλους, και μια άλ­λη, πράσινη από ζήλια, που ζήτησε δύναμη μαγική για να φέρνει την κα­τα­στρο­φή, και έ­νας άνθρωπος που δεν ήξερε τι είναι η αγάπη, μα ήθελε να την ε­ξα­φα­νί­σει, και ένας τέ­ταρ­τος που ευχήθηκε να λέει τα πιο αισχρά ψέματα και να γίνεται πι­στευ­τός, και ένας δο­λο­φό­νος που ζήτησε αφθονία θυμάτων, και ένας κλέφτης που πα­ρα­κά­λε­σε να εξαφανι­στούν οι κλειδαριές και τα λουκέτα, και ένας απόλυτα κακός που ευχήθηκε, μόνο, να πα­ρα­μεί­νει έτσι.

Και το Δέντρο εισάκουσε τις ευχές όλων, δικαίων και αδίκων, γιατί έτσι ήταν φτιαγ­μέ­νο. Μα θύ­μω­σαν οι θεοί, οργίστηκαν με τους ανθρώπους και αποφάσισαν πως δεν μπο­ρού­σαν να διαχειριστούν αυτό το σπάνιο δώρο, πως δεν ήταν αντάξιοί του. Και έ­στει­λαν μια δέσμη κε­ραυ­νών και το έκαψαν. Και το Δέντρο των Ευχών έπαψε να υ­πάρ­χει.

Μόνο που, την τελευταία στιγμή, μια μικρούλα, νεαρή θεά, εκείνη που είχε το πιο ό­μορ­φο γέ­λιο από όλους, πρόλαβε να σώσει ένα μικρό, τρυφερό κλαράκι. Και όταν στα­μά­τη­σαν οι κε­ραυ­νοί κατέβηκε στο δάσος. Βρήκε ένα ξέφωτο που το έλουζε ο ή­λιος και φύ­τεψε το κλα­ρά­κι της. Το πότισε με το γέλιο της και το κλα­ρά­κι έβγαλε ρί­ζες. Έτσι, ένα καινούργιο Δέ­ντρο των Ευχών έπιασε να μεγαλώνει μέσα στο δάσος.

Θα περάσουν πολλά πολλά χρόνια, μέχρι το κλαράκι να γίνει δέντρο θεόρατο και να μπο­ρεί να πραγματοποιεί ευχές. Η θεά με το πιο όμορφο γέλιο απ’ όλους, πίστευε πως μέχρι τό­τε η ανθρωπότητα θα είχε μάθει το μάθημά της, πως οι άνθρωποι θα συ­νει­δη­το­ποι­ού­σαν πως οι ευχές πραγ­μα­το­ποι­ού­νται με τη δύναμη της αγάπης και της πίστης. Της α­γά­πης για τους ανθρώπους και της πίστης σ’ αυτούς...

ΠΗΓΗ: 5gym-irakl.ira.sch.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: εγώ κι ο κόσμος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.