Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Κυνηγημένοι κυνηγοί
(ινφογράφημα)

Οι μεγαλύτεροι κυνηγοί των θαλασσών μας, οι καρχαρίες, κινδυνεύουν με ε­­ξα­­φά­­νι­­ση. Ο κυ­ρι­ό­τε­ρος λόγος, δυστυχώς, είναι οι ανθρώπινες δρα­στη­ρι­ό­τη­τες...

Αν πατήσετε στην εικόνα, θα μπορέσετε να τη δείτε σε πλήρες μέγεθος:


ΠΗΓΗ: WWF ΕΛΛΑΣ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ελλάδα, ζώα, περιβάλλον


Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης

Γνωριμία με ένα από τα καλύτερα μουσεία του κόσμου!



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: αρχαία χρόνια, μουσεία


Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Απεξάρτηση απ’ το ίντερνετ

Με το πενάκι του Αρκά




Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Αναγνωρίστε τις ψευδείς
ειδήσεις στο διαδίκτυο

Μεγάλη βοήθεια στην αξιολόγηση όσων ακούμε ή διαβάζουμε προσφέρουν η κρι­τι­κή σκέ­ψη και η λογική μας. Ειδικά για ό,τι δημοσιεύεται στο διαδίκτυο, καλό εί­ναι να έ­χου­με υ­πό­ψη τα παρακάτω:



| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: διαδίκτυο


Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Ένα χαμόγελο που στέλνεις
ξαναγυρίζει σ’ εσένα



Περπάταγα στον δρόμο και κοιτούσα τους ανθρώπους,
μελέταγα τις φάτσες, τις κινήσεις και τους τρόπους.
Εκείνοι περπατούσανε σαν να τους κυνηγούσαν,
κάναν κινήσεις βιαστικές και δε χαμογελούσαν.

Σε σλόου μόσιον ξαφνικά έβλεπα την εικόνα
κι είδα λουλούδια γύρω τους, μα στις καρδιές χειμώνα.
Είδα αρνητικότητα κι αποδοκιμασία,
ανταγωνιστικότητα κι όχι συνεργασία.

Κι εκεί που παραλίγο πάλι να μελαγχολήσω,
είπα ν’ αλλάξω εικόνα και σελίδα να γυρίσω·
να μη στενοχωριέμαι ή νευριάζω με κανένα,
το πιο μεγάλο δώρο να χαρίσω σε εμένα

και να προσφέρω σ’ όλους τον καλό τον εαυτό μου.
Με την ευγένεια αν ζω και το χαμόγελό μου,
το μαγικό ταξίδι της ζωής μου θα περάσω
μένοντας πάντοτε παιδί –κι έτσι δε θα γεράσω!

Δεν μπορείς στη χούφτα κλείνοντάς το το νερό να σταματήσεις.
Δεν μπορείς τον άνεμο στα δυο σου χέρια να τον φυλακίσεις.
Μα μπορείς, μπορείς τον εαυτό σου με αγάπη να γεμίσεις
και να τη στείλεις σ’ όλο τον κόσμο, μην τη στερήσεις από κανένα:
Το χαμόγελο που στέλνεις ξαναγυρίζει σ’ εσένα!

Λοιπόν, όλο τον κόσμο θα κοιτάω με καλοσύνη,
για όσους κάτι μου αρνήθηκαν θα νιώθω ευγνωμοσύνη,
γιατί χάρη σ’ εκείνους μόνος θα το καταφέρω
κι όταν θα μεγαλώσω, θα διδάξω όσα ξέρω.

Δε θα ζηλέψω κάποτε, αν σε κάτι με «νικήσουν»
κι ούτε όσα θέλω ν’ αποκτήσω θα με κατακτήσουν.
«Σπουδαία επιτεύγματα» άμα δεν καταφέρω,
αυτά που έχω μέσα μου σε όλους θα προσφέρω.

Δεν μπορείς στη χούφτα κλείνοντάς το το νερό να σταματήσεις...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Αρετή Τοπουζίδη
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Βλάσσης Μπονάτσος, Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου
ΔΙΣΚΟΣ: Το χρώμα της ελπίδας (1997)


ΕΙΚΟΝΑ: www.pratosfera.com

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: εγώ κι ο κόσμος, μουσική