Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Δε μ’ ακούς;

της Μάρως Λοΐζου


Έρχομαι μαζί με τα κιτρινισμένα φύλλα.

Έλα, έλα κοριτσάκι,
μυρίζω νοτισμένο χώμα και γομολάστιχα.

Έλα, έλα αγοράκι,
κάτσε σ’ ένα ιπτάμενο φύλλο να φύγουμε μαζί,
φτιάξε χάρτινες βαρκούλες να τις πάρει η βροχή.

Σ’ αρέσει η καινούργια σου η τσάντα;
Για κοίτα πόσο ψήλωσε η Βάνα!

Έρχομαι μαζί με τα πρωτοβρόχια.

Τρέξε, τρέξε να ψήσουμε κάστανα.
Γέμισαν πάλι τ’ ανθοπωλεία πολύχρωμα χρυσάνθεμα.
Πώς οργώνουν τα χωράφια τα τρακτέρ!

Πάτα, πάτα τον μούστο καλά,
βάλε και μπόλικο σουσάμι στη μουσταλευριά.
Έρχομαι μαζί με τη βαριά μυρουδιά
των σταφυλιών του τρύγου.

Έλα, έλα αγοράκι, έλα, έλα κοριτσάκι.
Δε μ’ ακούς; Είμαι το Φθινόπωρο.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ποιήματα, χρόνος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.