Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Τα εκτάκια μας: τρία χρόνια μετά...

Αχ, αστέρια μου! Τότε σας αποχαιρετούσα με πολλή συγκίνηση. Χθες συ­να­ντη­θή­κα­με έ­ξω από το παλιό μας σχολείο, μόλις είχατε τελειώσει το Γυμνάσιο...


Πόσο όμορφα μεγαλώσατε! Σας καμάρωνα συνέχεια, τα συναισθήματά μου τόσο έ­ντο­­να. Απόλαυσα την ευγένεια, το χιούμορ, το δέσιμό σας. Μα και μεταξύ μας, τι ό­μορ­φο: Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Οι κώδικες επικοινωνίας που είχαμε βγήκαν α­βί­α­στα στην επιφάνεια. Είμαι απίστευτα τυχερός που σας γνώρισα, μεγάλη και η τι­μή που με καλέσα­τε...


Σας αγαπάω πάρα πολύ. Θα συναντηθούμε επισήμως σε τρία χρόνια, όμως είμαι στη δι­ά­­θε­σή σας και νωρίτερα. Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι· οργανωθείτε και ει­δο­ποι­ή­στε. Να τα πούμε για περισσότερο χρόνο –δε μου έφτασε το χθεσινό!

Καλό καλοκαίρι και πολλά χαιρετίσματα στους γονείς σας. Δε γίνατε τυχαία τέτοια υ­πέ­­ρο­χα παιδιά! ;))


ΕΙΚΟΝΕΣ: wonderfulengineering.com, www.puredentalsolutions.co.uk, www.hibiscuscoastseconds.co.za

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολική ζωή


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.