Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Η αλφαβήτα
(τραγούδι)

Καμιά φορά η νίκη μοιάζει με την ήττα. Έρχονται στιγμές που ακόμη και η πέτρα θρυμ­μα­τί­ζε­ται, γίνεται σκόνη. Τότε είναι που η «φεύγα» –η αποχώρηση, η υ­πο­χώ­ρη­ση– δεί­χνει σύνεση και γενναιότητα...



Άλφα, βήτα, γάμα, δέλτα·
σκόνη γίνεται κι η πέτρα.
Έψιλον, ζήτα, ήτα, θήτα·
μοιάζει η νίκη με την ήττα.

Βι, γα, δε, ζι, θι,
κα, λα, μι, νι, ξι,
πι, ρο, σίγμα, ταυ,
φι, χι, ψι...

Γιώτα, κάπα, λάμδα, μι·
πόσο αξίζει μια στιγμή.
Νι, ξι, όμικρον, πι, ρο·
φεύγω μα σε καρτερώ.

Βι, γα, δε, ζι, θι...

Σίγμα, ταυ, ύψιλον, φι·
μοναξιά στην κορυφή.
Με το χι, το ψι, το ωμέγα
μια παλικαριά ’ν’ η φεύγα.

Βι, γα, δε, ζι, θι...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Λουδοβίκος των Ανωγείων
ΔΙΣΚΟΣ: Άνοιξα μανταρίνι και σε θυμήθηκα (2001)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.