Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Νέα Ζηλανδία

Από τη Zoe01


Πρωτεύουσα:
Πληθυσμός:
Νόμισμα:
Θρησκεία:
Επίσημες γλώσσες:
Πολίτευμα:
Ουέλινγκτον
4.252.277
Δολάριο Νέας Ζηλανδίας
Χριστιανισμός
Αγγλική, Μαορί
Βασίλισσα Ελισάβετ Β'
Κυβερνήτης Σερ Άναντ Σατιανάντ
Πρωθυπουργός Τζον Κέι


ΠΗΓΗ: ;

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ωκεανία


Διάλογος

Το kounelaki01 παρατηρεί
την εικόνα και εμπνέεται!


Γιαγιά: Παππού, σήμερα δεν έχουμε πολλούς πελάτες.
Παππούς: Δεν πειράζει γιαγιά εμείς να ’μαστε καλά!
Κοπέλα: Παππού σε παρακαλώ δώσε μου 100$!
Παππούς: Λάθος έκανα!
Γιαγιά: Χα, χα!
Παππούς: Τι τα θες τα 100$;
Κοπέλα: Να, θέλω να φρεσκαριστώ λίγο και να πάω για shopping!
Παππούς: Αχ, τα σημερινά παιδιά δεν τα καταλαβαίνω. Ορίστε!
Κοπέλα: Thanks!
Γιαγιά: Να φέρεις τα ρέστα!
Κοπέλα: Ποια ρέστα!
Γιαγιά: Γιατί δε θα φέρει ρέστα;
Παππούς: Μάλλον όχι.
Γιαγιά: Καλά.

Κοπέλα: Από εδώ. Εδώ είναι το καφενείο που σας έλεγα.
Γιαγιά: Τι είναι αυτός ο θόρυβος;
Παππούς: Δεν ξέρω!
Κοπέλα: Λίγος κόσμος είναι που έφερα να πιουν καφέ!
Γιαγιά και παππούς: Τελικά έχουμε κόσμο!

ΕΙΚΟΝΑ: Γλώσσα ΣΤ' τάξης



Τι να λένε;

Ο Anthony12 παρατηρεί
την εικόνα και εμπνέεται!


Κυρα-Μαριγώ: Μήτσο, πότε θα σηκωθείς να πας στο χωρά­φι; Όλη μέ­ρα στην καρέκλα κάθεσαι.
Κυρ Μήτσος: Κοίτα τη δουλειά σου εσύ και άσε με εμένα! Θα πάω στο χωράφι μόλις πέσει ο ήλιος.
Ελενίτσα: Παππού θέλω να έρθω και εγώ στο χωράφι. Θα με πά­ρεις μαζί σου;
Κυρ Μήτσος: Θα σε πάρω κορίτσι μου. Έλα τώρα να μου κά­νεις πα­ρέ­α όσο πίνω τον καφέ μου.
Κυρα-Μαριγώ: Κανόνισε μετά το χωράφι να έρθεις στο σπίτι, έ­χου­με δουλειές να κάνουμε.
Κυρ Μήτσος: Θα περάσω πρώτα απ’ τον καφενέ να κεράσω την Ε­λε­νί­τσα ένα υποβρύχιο και μετά θα έρθω.

ΕΙΚΟΝΑ: Γλώσσα ΣΤ' τάξης



Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Γύρω γύρω όλοι...

Έμεινε μόνος ο Μανόλης!




Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

Αν ένα παιδί…
(η δική μας διασκευή)

Με πολλή υπερηφάνεια εμείς, οι μεγάλοι του σχολείου, σας παρουσιάζουμε το δικό μας «Αν...».
● Διαβάσαμε το ποίημα του Ronald Russel, προβληματιστήκαμε, εμπνευστήκαμε και φτιά­ξα­με στις ομάδες μας παρόμοιους στίχους.
● Ενώσαμε τις εργασίες μας, ελέγξαμε το λεξιλόγιο, διορθώσαμε τη σύνταξη και τη σει­ρά των προτάσεων, πήρε φωτιά το μυαλό μας και πονοκεφαλιάσαμε, αλλά τα κα­τα­φέ­ρα­με!


Ένα παιδί μπορεί να νιώθει πολύ άσχημα εσωτερικά αλλά εμείς να το βλέπουμε μια χα­ρά εξωτερικά. Διαβάστε παρακάτω, για να δείτε πώς μπορεί να αισθάνεται...

 1  Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κοροϊδία, μαθαίνει να ντρέπεται και να ζει στη μοναξιά.

 2  Αν ένα παιδί μαθαίνει να είναι ντροπαλό, δεν μπορεί να βρει τα δικαιώματά του.

 3  Αν ένα παιδί δεν είναι καλό στα μαθήματα ή έχει μαθησιακές δυσκολίες και οι άλ­λοι το κοροϊδεύουν, μαθαίνει να ντρέπεται για τα λάθη του και να μην προσπαθεί.

 4  Αν ένα παιδί ζει μες στην πολυτέλεια, μαθαίνει να μην εκτιμά τίποτα στη ζωή.

 5  Αν ένα παιδί κάνει ό,τι θέλει και έχει τα πάντα, μαθαίνει να είναι κακομαθημένο.


 6  Αν ένα παιδί ζει μέσα στη φτώχεια, μαθαίνει να τα βγάζει πέρα στις δύσκολες στιγ­μές της ζωής.

 7  Αν ένα παιδί ζει μέσα στη λύπη, μαθαίνει να μην αναγνωρίζει τα θετικά της ζωής.

 8  Αν ένα παιδί ζει μέσα στην υπερπροστασία, μαθαίνει να μην τα βγάζει πέρα μόνο του.

 9  Αν ένα παιδί το πιέζουν να μαθαίνει τα μαθήματα παπαγαλία, μαθαίνει να μην έ­χει τον δικό του τρόπο σκέψης.

 10  Αν ένα παιδί στο σπίτι οι γονείς του το μαλώνουν, μαθαίνει να τους φοβάται.

 11  Αν ένα παιδί οι γονείς του το χτυπούν, τότε μαθαίνει να φοβάται και να ζει μέσα στον φόβο, μαθαίνει να μην είναι κοινωνικό. Όμως αν ένα παιδί στο σπίτι οι γονείς του το σέ­βονται, μαθαίνει να είναι ευγενικό.

 12  Αν ένα παιδί το διώχνουν από παντού, μαθαίνει να είναι μόνο του.

 13  Αν ένα παιδί είναι υπομονετικό, μαθαίνει να περιμένει.

 14  Αν ένα παιδί ζει μες στην αγάπη, μαθαίνει να αγαπάει και να ανταποδίδει.


 15  Αν ένα παιδί δεν έχει φίλους, γίνεται μοναχικό.

 16  Αν ενός παιδιού τού «κολλάνε» παρατσούκλια, μαθαίνει να τα πιστεύει και να ντρέ­­πε­ται για τον εαυτό του.

 17  Αν ένα παιδί δεν παίζει, δε μαθαίνει να ζει.

 18  Αν ένα παιδί ζει μέσα στην εμπιστοσύνη, μαθαίνει να είναι υπεύθυνο.

 19  Αν ένα παιδί τσακώνεται συνέχεια, μαθαίνει να βαράει και να είναι επιθετικό.

 20  Αν ένα παιδί έχει κακούς φίλους, επηρεάζεται και το ίδιο.

 21  Αν ένα παιδί είναι διαφορετικό από τα άλλα, μπορεί να νιώσει απομονωμένο. Τό­τε είναι στο χέρι μας να το σεβόμαστε, να το νοιαζόμαστε και, αν χρειαστεί, να το στη­ρί­­ξου­με!


ΕΙΚΟΝΕΣ: stoforos.blogspot.com, women.gr.
msn.com + elita.com.cy, www.hazteoir.org


Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Ο δωδεκάλογος του ζωόφιλου



 1  Τα ζώα είναι φίλοι μας.

 2  Τα ζώα έχουν ψυχή, δεν είναι δικά μας για να τα κακοποιούμε.

 3  Τα ζώα μπορεί να μην έχουν την ίδια νοητική ικανότητα με τον άνθρωπο, ωστόσο δε δείχνουν τόση μοχθηρία όση δείχνει το είδος μας.

 4  Τα ζώα είναι αθώα, νιώθουν κι αυτά πόνο και αγωνία κι έχουν κι αυτά θέληση για ζω­ή.

 5  Περιποιούμαστε τα ζώα με όση τρυφερότητα μπορούμε και φροντίζουμε για την υ­γεί­α τους. Δεν τα χτυπάμε και δεν τα κλοτσάμε!

 6  Δεν εγκαταλείπουμε τα ζώα όταν φεύγουμε για διακοπές.


 7  Είναι προτιμότερο να στειρώσουμε το κατοικίδιό μας παρά να εγκαταλείψουμε αρ­γό­­τε­ρα τα νεογέννητα.

 8  Στη χώρα μας έχουμε θλιβερή πρωτιά σε σκοτωμένα αδέσποτα ζώα στους δρό­μους. Είναι σημαντικό να κάνουμε ό,τι μπορούμε (π.χ. μέσα από συλλόγους ζω­ό­φι­λων) για να σταματήσει αυτή η σφαγή.

 9  Προσπαθούμε να αγοράζουμε όσα ζωικά είδη απαιτεί η διατροφή μας από πα­ρα­γω­­γούς που φροντίζουν για την ευημερία των ζώων (π.χ. προϊόντα από ζώα ε­λεύ­θε­ρης βοσκής). Φαντάζεστε να περνούσατε εσείς όλη σας τη ζωή ακίνητοι και στοι­βαγ­μέ­νοι κολλητά με άλλους σ’ ένα κελί;

 10  Όταν βλέπουμε κάποιο παιδί να βασανίζει ζώα, του εξηγούμε ότι δεν είναι αστείο και ότι δεν είναι σωστό.

 11  Τα ζώα έχουν κι αυτά συναισθήματα και τα παιδιά πολύ συχνά νιώθουν την α­θω­ό­τη­­τά τους και δένονται μαζί τους.

 12  Τα ζώα μπορούν να μας προσφέρουν πολλή αγάπη και συντροφιά, χωρίς να τα νοιά­ζει αν έχουμε λεφτά, αν είμαστε ωραίοι ή αν είμαστε κακοδιάθετοι. Δεν αξίζουν τη φροντίδα μας;


ΠΗΓΗ: www.mentoras.org | ΕΙΚΟΝΕΣ: chamberorganizer.com, twitter.com, loudmeyell.com



Τι μπορεί να λένε;

Η Zoe01 παρατηρεί την
εικόνα και εμπνέεται!


Εγγονή: Γιαγιά, θες να σε βοηθήσω να τα μαζέψεις;
Γιαγιά: Όχι κόρη μου, δεν είναι ανάγκη.
Παππούς: Θα μπορούσες να μου φέρεις άλλον έναν καφέ;
Εγγονή: Άσ’ το γιαγιά θα του τον φέρω εγώ.
Γιαγιά: Σε ευχαριστώ. Παππού, δεν άργησες να πας στο χω­ράφι;
Παππούς: Μην ανησυχείς, έχει πάει ο εργάτης.
Εγγονή: Παππού, ορίστε ο καφέ σου.
Παππούς: Να ’σαι καλά. Γεια στα χέρια σου.

ΕΙΚΟΝΑ: Γλώσσα ΣΤ' τάξης



Φτιάχνουμε διαλόγους

Οι συνεργάτες μας ασκούνται
στη σύνταξη διαλόγων


Πατήστε στους πράσινους υπερσυνδέσμους και δείτε τις αναρτήσεις τους:

Διάλογος (kounelaki01)
Διάλογος στο χωριό (αεροπόρος1)
Τι μπορεί να λένε; (Zoe01)
Τι να λένε; (Nasia28)
Τι να λένε; (Anthony12)

ΕΙΚΟΝΑ: Γλώσσα ΣΤ΄τάξης


Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Τάισέ με καλά

Φρόντισέ με, εαυτέ μου! Φρόντισέ με καλά!


Δε θέλω φαγητά γενετικά μεταλλαγμένα,
δε θέλω τρόφιμα που ’ναι κακομαγειρεμένα,
κατεργασμένα όλα, βιομηχανοποιημένα...
Δε θέλω, δεν τα τρώω, δεν είναι αυτά για μένα!

Όχι άλλα γλυκά, φαγητά παχυντικά,
με διοξίνες, χρωστικά και συντηρητικά,
τίγκα όλα στη ζάχαρη, αλάτι, λιπαρά...
Προτιμώ να φάω της μαμάς τον μουσακά!

Τάισέ με, τάισέ με καλά!

Δώστε μου να φάω πιο πολλά λαχανικά,
φρούτα, βιταμίνες, φυτικά τονωτικά!
Να είμαι πάντα δυνατός σε φόρμα και με υγεία·
έτσι μόνο υποχωρεί η παχυσαρκία!

Όσο κι αν το θέλετε δεν τρώω βιαστικά,
μαγειρεύω φαγητά μεσογειακά,
διαλέγω προϊόντα που ’ναι βιολογικά
και προτιμώ να φάω της μαμάς τον μουσακά!

Τάισέ με, τάισέ με καλά!



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ευτύχης Μπλέτσας
ΔΙΣΚΟΣ: Μουσικομαγειρέματα (2011)


Η ορχήστρα με τα ζωάκια

Πόσο καλά γνωρίζετε τα μουσικά όργανα;

Πατήστε στην εικόνα, ακούστε τον ήχο που βγάζει κάθε όργανο και επιλέξτε με το πο­ντί­­κι σας το σωστό (αν χρειαστείτε μια δεύτερη ευκαιρία, μπορείτε να πιέσετε το RE­PEAT). Μόλις ολοκληρώσετε τη διανομή, οι μουσικοί θα ξεκινήσουν μια συναυλία μό­νο για σας!


ΠΑΙΧΝΙΔΙ: www.musicgames.net | ΠΗΓΗ: ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑΚΙΑ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική, παιχνίδια


Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Tell Me Why



In my dream children sing
a song of love for every boy and girl...
The sky is blue and fields are green
and laughter is the language of the world!

Then I wake and all I see
is a world full of people in need...

Tell me why - does it have to be like this?
Tell me why - is there something I have missed?
Tell me why - ’cause I don’t understand,
when so many need somebody,
we don’t give a helping hand?
Tell me why?

Everyday I ask myself
what will I have to do to be a man?
Do I have to stand and fight
to prove to everybody who I am?

Is that what my life is for?
To waste in a world full of war?

Tell me why...

Why, why - does the tiger run?
Why, why - do we shoot the gun?
Why, why - do we never learn?
Can someone tell us why we let the forest burn?

Why, why - do we say we care?
Why, why - do we stand and stare?
Why, why - do the dolphins cry?
Can someone tell us why we let the ocean die?

Why, why - if we’re all the same?
Why, why - do we pass the blame?
Why, why - does it never end?
Can someone tell us why we cannot just be friends?



ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Declan Galbraith / ΔΙΣΚΟΣ: Tell Me Why (2002)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική, πολιτική


Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Κεμάλ

Από τη Nasia28

Αυτό το το τραγούδι το αφιερώνω
στην τάξη μου. Σας θυμίζει τίποτα;


Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ,
ενός νεαρού πρίγκιπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του Θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...

Στης Ανατολής τα μέρη, μια φορά κι έναν καιρό,
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη, στη Βασόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγρικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά κει.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τούς δίνει πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά,
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.
Απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη κι απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στον χαλίφη να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δυο γέρικες καμήλες, μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο Προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά,
μα της Δαμασκού τ’  αστέρι τούς κρατούσε συντροφιά.

Σ’ έναν μήνα, σ’ έναν χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ,
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί!
Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί!»

Καληνύχτα, Κεμάλ...
Αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ...
Καληνύχτα...



ΣΤΙΧΟΙ: Νίκος Γκάτσος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Χατζιδάκις
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Αλκίνοος Ιωαννίδης / ΔΙΣΚΟΣ: Εκτός τόπου και χρόνου (2000)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

Φωτογραφίες από ερήμους

Από τη Zoe01

Η έρημος Καλαχάρι


Η έρημος Ατακάμα


Η έρημος Γκόμπι


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωγραφία


Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Έχω έναν καφενέ



Έχω έναν καφενέ στου λιμανιού την άκρη·
τον έχτισε το δάκρυ
αυτών που μένουνε και περιμένουνε...

Έχω έναν καφενέ που ακούει όλο τα ίδια:
για μπάρκα και ταξίδια
αυτών που μένουνε και περιμένουνε...

Έχω έναν καφενέ, ένα παλιό ρημάδι...
Αχ, να ’τανε καράβι
γι’ αυτούς που μένουνε και περιμένουνε...



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Λοΐζος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Θαλασσογραφίες (1970)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Το λαϊκό το καφενείο



Το λαϊκό το καφενείο
έχει μια πόρτα που όλο τρίζει
κι από το τζάμι μπαίνει κρύο
που μας θερίζει...

Όλες τις μέρες είναι άδειο,
τις Κυριακές κάργα ώς τη σκάλα,
γιατί ανοίγουμε το ράδιο
κι ακούμε μπάλα!

Οι τακτικοί του οι πελάτες
ο χωροφύλακας ο Αντρέας,
πεντ’ έξι άνεργοι εργάτες
και ο κουρέας...

Κι εγώ, που λες, παιδάκι πράμα,
πότε ταμπής πότε γκαρσόνι,
χρόνια να καρτερώ το θάμα
που δε ζυγώνει!



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Λοΐζος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δήμητρα Γαλάνη / ΔΙΣΚΟΣ: Για μια μέρα ζωής (1980)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΕΥΡΩΠΗΣ
(περιεχόμενα)

 ΓΕΝΙΚΑ 
● Η ταυτότητα της Ευρώπης (διαδραστική παρουσίαση)
● Τα όρια της Ευρώπης
● Η θέση της Ευρώπης στον κόσμο (κουίζ)
Πολυχάρτες της Ευρώπης
Μνημεία, μουσεία και αξιοθέατα της Ευρώπης (διαδραστική παρουσίαση)
Ευρώπη - Anthony12
Ευρώπη - διάφοροι μαθητές
Αυτό το ξέρατε; - Anthony12
ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ (ΚΛΙΚ)


 ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 
Ο οριζόντιος διαμελισμός της Ευρώπης (παιχνίδια)
● Ο κατακόρυφος διαμελισμός της Ευρώπης (παιχνίδια)
● Οι μεγάλες οροσειρές της Ευρώπης (παιχνίδι)
Τα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης (παιχνίδια)
● Ο Δούναβης (διαδραστική παρουσίαση)
● Γαλάζιος Δούναβης (μουσική)
● Η Μάγχη - Vans333Dp
● Φιόρδ - Sweety
● Η βλάστηση της Ευρώπης (διαδραστική παρουσίαση)
● Ταξίδι στην Ευρώπη (παιχνίδι)
● Γεωμορφολογικά στοιχεία της Ευρώπης (κουίζ)

 ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 
● Βρείτε τα βαλκανικά κράτη
● Παίξτε με τις σημαίες των βαλκανικών κρατών
● Οι παραμεσόγειες χώρες
● Οι μεσογειακές χώρες (κουίζ)
● Τα κράτη της Ευρώπης (πίνακας δεδομένων)
● Τα κράτη της Ευρώπης (κουίζ)
Βρείτε τις χώρες της Ευρώπης
Παίξτε με τις χώρες της Ευρώπης
Κρεμάλα με τις χώρες της Ευρώπης και τις πρωτεύουσές τους
● Μεγάλες πόλεις της Ευρώπης (κουίζ)
● Σημαίες σε ψωμί του τοστ
ΓΑΛΛΙΑ: Η Γαλλική Επανάσταση
● ΙΤΑΛΙΑ: Saltarello
ΚΥΠΡΟΣ: Η Κύπρος το 1974
● ΚΥΠΡΟΣ: Πόλεμος και προσφυγιά
ΡΩΣΙΑ: Η έκταση της χώρας
ΡΩΣΙΑ: Χειμώνας στη Ρωσία

 ΕΛΛΑΔΑ  (εδώ)

 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ 
Δημιουργία και διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οι επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η ζώνη του ευρώ
Το νόμισμα του ευρώ
(1) Το σύμβολο του ευρώ
(2) Τα χαρτονομίσματα του ευρώ
(3) Τα κέρματα του ευρώ (κοινή όψη)
(4) Τα κέρματα του ευρώ (εθνικές όψεις)
(5) Τα αναμνηστικά κέρματα του ευρώ
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

 ΤΑΞΙΔΙΑ 
● Ταξίδια στο... παρά πέντε!
● Τουρισμός (τέχνη στα δάχτυλα)
Βατικανό-Ρώμη - tzina45
Η πιο όμορφη πόλη της Ευρώπης - El
Ιταλία - Sweety & May
Ο Πύργος της Πίζας - Vickos22
Το Πάσχα σε Ευρώπη και Αμερική - blue blue
Χριστούγεννα σε πόλεις της Ευρώπης - Nasia28 (6 αναρτήσεις)
Χριστούγεννα στη Γερμανία - Nasia28
Greenwich - May & Sweety


Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Σας θυμίζει κάτι;



ΕΙΚΟΝΑ: samilkorkmaz.blogspot.com

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: άνθρωπος, αστεία


Το θαύμα της ζωής
(Η Εξέλιξη)

Το πρώτο επεισόδιο από τη σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο «Το θαύμα της ζωής» πε­ρι­­γρά­φει την εξέλιξη της ζωής πάνω στη Γη (σε διάστημα τεσσάρων περίπου δι­σε­κα­­τομ­μυ­ρί­ων ετών) παράλληλα με την ανάπτυξή της από τη σύλληψη μέχρι τη γέν­νη­­ση.
● Δείχνει πώς γονιμοποιείται ένα ωάριο, πώς σχηματίζεται το έμβρυο και ποιους δε­σμούς διατηρούμε κατά το πολύ πρώιμο εμβρυακό στάδιο με άλλα είδη.
● Επίσης εξετάζει τον πρωταρχικό μηχανισμό της εξέλιξης, τη λεγόμενη φυσική ε­­πι­λο­γή, μια διαδικασία κατά την οποία κάποιες γενετικές αλλαγές ή μεταλλάξεις ο­δη­γούν μερικές φορές στην εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών στα ζωικά είδη.


ΚΕΙΜΕΝΟ: www.scienceillustrated.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ζωή, ντοκιμαντέρ


Στο μάτι της βελόνας!

Δείτε ένα έμβρυο 5 ημερών όπως το έχει φωτογραφίσει στο ηλεκτρο-
νικό του μικροσκόπιο ο μαιευτήρας-γυναικολόγος κ. Γιώργος Νίκας:

Μια μικρή κουκκίδα στο μάτι της βελόνας!


ΕΙΚΟΝΕΣ: ngm.nationalgeographic.com, knazi.sk

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: άνθρωπος


Ηνωμένες Πολιτείες

Από τη Despina01


Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποκαλούμενες επίσης Ηνωμένες Πολιτείες, ΗΠΑ ή Α­με­­ρι­κή, είναι μία ομοσπονδιακή συνταγματική δημοκρατία που περιλαμβάνει πε­νή­ντα πολι­τείες και μια ομοσπονδιακή περιφέρεια. Η χώρα βρίσκεται ως επί το πλείστον στην κε­ντρική Βόρεια Αμερική, όπου οι σαράντα οκτώ συνεχόμενες πολιτείες και η Ου­ά­σιν­γκτον Π.Κ., η περιφέρεια της πρωτεύουσας, βρίσκονται μεταξύ του Ειρηνικού και του Ατλαντι­κού Ωκεανού, που συνορεύουν με τον Καναδά στα βόρεια και το Με­ξι­κό στα νότια. Η πολιτεία της Αλάσκας βρίσκεται στο βορειοδυτικά της ηπείρου, με τον Καναδά στα ανα­τολικά και τη Ρωσία στα δυτικά κατά πλάτος του Βερίγγειου Πορ­θμού. Η πολιτεία της Χα­βάης είναι ένα αρχιπέλαγος στον μέσο Ειρηνικό. Η χώρα ε­πί­σης κατέχει αρκετά εδάφη στον Ειρηνικό και την Καραϊβική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια ομοσπονδιακή ένωση πενήντα πολιτειών. Οι αρχικές δε­­κα­τρείς αποικίες ήταν οι διάδοχοι των δεκατριών αποικιών που εξεγέρθηκαν ε­να­ντί­ον της Μεγάλης Βρετανίας. Στην πρώιμη ιστορία της χώρας, τρεις νέες πολιτείες ορ­γα­νώ­­θη­καν σε έδαφος που διαχωρίσθηκε από τα εδάφη των υπαρχουσών πο­λι­τει­ών: το Κε­ντάκι από τη Βιρτζίνια, το Τενεσί από τη Βόρεια Καρολίνα, και το Μέιν από τη Μασαχου­σέτη. Οι περισσότερες από τις άλλες πολιτείες δημιουργήθηκαν από ε­δά­φη που αποκτή­θηκαν μέσω πολέμων ή αγοράς της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Μια ομάδα ε­ξαι­ρέ­σε­ων περι­λαμβάνει το Βερμόντ, το Τέξας, και τη Χαβάη· κάθε μία ήταν α­νε­ξάρ­τη­τη δημοκρατία πριν εισέλθει στην Ένωση. Κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πό­λε­μο, η Δυτική Βιρτζίνια αποχω­ρίσθηκε από τη Βιρτζίνια. Η πιο πρόσφατη πολιτεία –η Χαβάη– επέτυχε την προαγωγή της σε πολιτεία στις 21 Αυγούστου 1959. Οι πο­λι­τεί­ες δεν έχουν το δικαίωμα να αποσχι­σθούν από την Ένωση.


Οι πολιτείες αποτελούν χονδρικά τον κύριο όγκο της μάζας γης των ΗΠΑ· οι δύο άλ­λες περιοχές που θεωρούνται ολοκληρωμένα μέρη της χώρας περιλαμβάνουν την Πε­ρι­φέ­­ρει­α της Κολούμπια, την ομοσπονδιακή περιφέρεια όπου βρίσκεται η πρω­τεύ­ου­σα, η Ου­άσινγκτον, και η Ατόλη Παλμύρα, ένα ακατοίκητο αλλά ενσωματωμένο έ­δα­φος στον Ει­ρηνικό Ωκεανό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επίσης κατέχουν πέντε μεγάλα υ­περ­πό­ντι­α εδά­φη: το Πουέρτο Ρίκο και τις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους στην Κα­ραϊ­βι­κή και την Α­μερικανική Σαμόα, το Γκουάμ, και τις Βόρειες Μαριάνες Νήσους στον Ειρηνικό. Όσοι γεννήθηκαν στις μεγάλες περιοχές (εκτός από την Αμερικανική Σα­μό­α) κατέχουν ιθαγέ­νεια των ΗΠΑ. Αμερικανοί πολίτες που κατοικούν στα εδάφη έ­χουν πολλά από τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις ως πολίτες που διαμένουν στις πο­λι­τεί­ες. Ωστόσο, γενικά απαλλάσσονται από ομοσπονδιακό φόρο εισοδήματος, δεν μπο­ρούν να ψηφίσουν για τον Πρόεδρο, και στο Κογκρέσο αντιπροσωπεύονται από μέ­λη χωρίς δυνατότητα ψή­φου.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Αμερική


Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Γιατί «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία;

Η αλήθεια είναι ότι δεν «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία.
Δεν είναι υποχρεωτικό, είναι όμως ωραίο. Ταυτόχρονα τα
βιβλία μάς προσφέρουν και μερικά σπουδαία πράγματα:


 1  Αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε το τελευταίο λογοτεχνικό βιβλίο που δια­βά­σα­με, θα διαπιστώσουμε πως δε θυμόμαστε να διαβάζουμε λέξεις, αλλά πα­ρα­στά­σεις που φτιά­ξαμε μόνοι μας στο μυαλό μας. Ένα βιβλίο, λοιπόν, δίνει «τροφή» στη φα­ντα­σί­α μας, ώ­στε να κάνουμε την πραγματικότητα πιο παραμυθένια και πιο τα­ξι­διά­ρι­κη! Τα ομορφότε­ρα βιβλία είναι όσα μιλάνε για τα πιο τρελά και εξωπραγματικά πράγ­μα­τα, που δεν τα βά­ζει εύκολα η φαντασία του ανθρώπου!


«Το βιβλίο είναι ένας κήπος που χωράει στην τσέπη σου»
(παλιά αραβική παροιμία)


 2  Μαθαίνουμε να μιλάμε πιο όμορφα και να χρησιμοποιούμε λέξεις και εκφράσεις που μας άρεσαν όταν τις διαβάσαμε. Έτσι ο λόγος μας δεν είναι μονότονος και στους άλ­λους αρέσει να ακούνε αυτό που έχουμε να πούμε, γιατί όχι μόνο το λέμε ωραία αλ­λά το κα­ταλαβαίνουν και καλύτερα.


 3  Μαθαίνουμε να γράφουμε σωστά, γιατί βλέπουμε τις λέξεις και τις θυμόμαστε κα­λύ­τε­­ρα. Δεν είναι πιο εύκολο να βλέπουμε τις λέξεις που λένε οι αγαπημένοι μας ή­ρω­ες και να τις θυμόμαστε απ’ το να πρέπει να τις μαθαίνουμε για ορθογραφία στο σχο­λεί­ο;


 4  Γνωρίζουμε άλλους κόσμους, τις σκέψεις άλλων ανθρώπων, καθώς και το πώς α­ντι­­δρούν σε κάποιες καταστάσεις που δημιουργούν πρόβλημα και σε εμάς. Είναι σαν να τα­ξιδεύουμε με τη σκέψη όχι μόνο σε άλλους τόπους αλλά και μέσα στο μυαλό άλ­λων αν­θρώπων! Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι φίλοι, κα­λύ­τε­ρα αδέρφια, καλύτεροι άνθρωποι!


 5  Μπορούμε να βρούμε εύκολα και γρήγορα α­πα­ντή­σεις σε ερωτήσεις που έχουμε για το τι συμβαίνει γύρω μας. Δε συμφωνείτε ότι το να ψάχνουμε μόνοι μας για α­πα­ντή­σεις μάς βοηθά να μα­θαί­νου­με καλύτερα απ’ το να μας βάζουν να μα­θαί­νου­με σε­λί­δες επί σε­λίδων απέξω στο σχολείο;


 6  Στα βιβλία υπάρχουν ένα κάρο ιδέες για να δημιουργήσουμε καινούργια πράγ­μα­τα! Μπορούμε να μάθουμε μαγειρική, να κάνουμε χειροτεχνίες, να δούμε σχέδια και ζω­γρα­­φιές, ακόμη και να γράψουμε τη δική μας ιστορία ή το δικό μας ποίημα ε­μπνε­ό­με­νοι από μια άλλη ιστορία που διαβάσαμε (βλ. και εδώ).


 7  Είναι απλά τόσο απολαυστικό να κάθεσαι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, εκεί που σκάει το κύμα ή σε μια ζεστή γωνιά στο καθιστικό ή στο κρεβάτι σου και να δια­βά­ζεις μια όμορφη ιστορία!


ΠΗΓΗ: Ελένη Γαρυφαλάκη (Σύμβουλος Αγωγής & Εκπαίδευσης) στο www.childit.gr | ΑΦΟΡΜΗ: ΤΑ ΝΕ@ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
ΕΙΚΟΝΕΣ: unihighlibrary.wordpress.com, connect.learnpad.com, www.vn-zoom.com, www.publimetro.co, askgranny.com, segredodasvendas.com.br, alice-peregrinations.blogspot.gr, taday.ru, lhcs.net, fishki.net, www.philanagnosia.gr

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ:
1ο μέρος: Μια αναπάντεχη συνάντηση
2ο μέρος: Ο φίλος που... τρώγεται!
3ο μέρος: Η ζωή του αναγνώστη
4ο μέρος: Θες να πάρεις μέρος;


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: φιλαναγνωσία


Θες να πάρεις μέρος;

Από τον συγγραφέα Σάκη Σερέφα




θυμάσαι πώς ήταν τα πράγματα τότε που δεν ήξερες ανάγνωση; Κάποιος άλλος σου διά­­βα­ζε βιβλία. Μερικές από τις ιστορίες όμως ήταν βαρετές. Συχνά, μάλιστα, δε σου διά­βα­­ζαν όποια ώρα ήθελες εσύ είτε γιατί έλειπαν από το σπίτι, είτε γιατί ήταν κου­ρα­σμέ­νοι, εί­τε γιατί έβλεπαν τηλεόραση, είτε γιατί καβγάδιζαν, είτε γιατί μαγείρευαν.

Στη συνέχεια, από την πρώτη τάξη, μπορούσες να διαβάζεις όποια ώρα ήθελες εσύ. Άρ­­χι­σες να διαλέγεις μονάχος τα βιβλία σου. Τότε όμως άρχισαν τα προβλήματα.

Ποια προβλήματα;

Μερικά από τα βιβλία που θέλεις να διαβάσεις δε θέλουν εκείνοι να τα
διαβάσεις. «Αυτό δεν είναι για την ηλικία σου», ακούς να σου λέ-
νε, ή «Αυτό έχει πολλές εικόνες» ή «Αυτό έχει εξωγήινα τέ-
ρατα». Όμως κι εκείνοι δεν ακούν αυτό που εσύ λες από
μέσα σου: «Μα εμένα αυτό μου αρέσει να διαβάσω!».

Μερικές ακόμη εφιαλτικές φράσεις που μπορεί να ακούς
είναι: «Πήγαινε στο δωμάτιό σου τιμωρία να διαβάσεις δέκα σελίδες» ή
«Ο ξάδερφός σου ο Κωστάκης μέσα στο καλοκαίρι διάβασε δεκαπέντε
βιβλία κι εσύ μόνο πέντε!» ή «Πες μου τι κατάλαβες από το βιβλίο που
διάβασες» ή «Σου αρέσει δε σου αρέσει θα το διαβάσεις μέχρι το τέλος,
τόσα λεφτά δώσαμε για να το αγοράσουμε!»...

«Μα κι εκείνοι δε φεύγουν στη μέση μιας ταινίας στο σινεμά άμα δεν τους αρέσει;» ί­σως αναρωτιέσαι μέσα σου, όμως καλύτερα να μην τους το πεις. Είσαι σίγουρος ότι α­ντέ­χεις να ακούσεις για άλλη μια φορά την απάντηση «Άλλο εγώ. Εγώ είμαι με­γά­λος!»;

Ακούς από γονείς, συγγενείς και δασκάλους να σου λένε πόσο ωφέλιμα είναι τα βι­βλί­α. Και προσπαθούν να σου το εξηγήσουν με επιχειρήματα.

Εγώ ένα πράγμα έχω να σου πω:

Κοίταξε καλά γύρω σου. Σε όλο τον πλανήτη Γη υπάρχουν εκατομμύρια αναγνώστες βι­­βλί­ων. Ας πούμε ότι είναι χίλια εκατομμύρια, δηλαδή ένα δισεκατομμύριο α­να­γνώ­στες. Κι ας πούμε ότι ο καθένας τους διαβάζει από μια ώρα την ημέρα. Μέσα στο βα­γό­νι του με­τρό που τώρα τρέχει υπογείως κάτω από τα πόδια σου, στο πάρκο όπου σε πηγαίνουν βόλτα οι γονείς σου τις Κυριακές, στο αεροπλάνο που τώρα πετάει στον ουρανό πάνω από το κεφάλι σου, στο καράβι με το οποίο ταξίδεψες πέρυσι το κα­λο­καί­ρι για τα νησιά, στο κρεβάτι του νοσοκομείου που προσπερνάς καθημερινά για να πας στο σχολείο σου, ανάσκελα στον καναπέ μέσα στα σπίτια γύρω σου.

Σκύψε πάνω από τους αναγνώστες. Παρατήρησε το πρόσωπό τους καθώς δια­βά­ζουν, όλοι μαζί, επί χίλια εκατομμύρια ώρες καθημερινά. Νιώσε πώς κρατούν την α­νά­σα τους, δες τα μάτια τους πώς κοιτούν επίμονα τη σελίδα, άκου μέσα στον ε­γκέ­φα­λό τους το πάρτι που γίνεται.

Θέλεις να πάρεις κι εσύ μέρος σ’ αυτό;


ΕΙΚΟΝΕΣ: welltrainedhomeschool.blogspot.com, quick-
brown-fox-canada.blogspot.com | ΚΕΙΜΕΝΟ: διασκευή



Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Η ζωή του αναγνώστη

Από τη συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου




σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία –να φα­ντα­στεί­τε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ε­νώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υ­πάρ­χουν αρκε­τοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ω­στό­σο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δε μ’ αρέσει περισσότερο απ’ το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπο­ρείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πε­τά­με με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων αν­θρώ­πων, νιώθουμε αγαπούλες, συ­γκινήσεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε ε­μπει­ρί­ες που μοιάζουν με τις δικές μας ή, ακόμα καλύτερα, δε μοιάζουν με τις δικές μας –είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διά­βασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου έ­νιω­σα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περ­νού­σα τέλεια.

Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου. Κατάλαβα ό­τι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δε θα βαδίσω μόνη –τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με πα­ρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω θυμάμαι ό­τι συ­χνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι· ένιω­θα αγωνία και μια νύχτα νομίζω πως είδα φάντασμα.

ΕΙΚΟΝΑ: www.crazygallery.info.leechlink.net

Όμως θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ή­ταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο α­στεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμ­μα­τι­­κής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συ­μπα­θη­τι­­κούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της α­νά­­γνω­σης ήταν κάπου κάπου στενοχώρια. Τι παράξενο, ε; Μερικές φορές οι ιστορίες ή­ταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλού­σε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δά­σος... Παρότι έκλαι­γα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμο­γελάμε διαρκώς. Οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας κά­που κά­που λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. Κυρίως, όμως, γίνονται εκστατικά ευ­τυ­χι­σμέ­νοι: Δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε!



Ο φίλος που… τρώγεται!

Από τη συγγραφέα Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου




θέλω να σου μιλήσω για έναν φίλο που... τρώγεται! Έναν φίλο που, όσο παράξενο κι αν σου φανεί, τον λένε βιβλίο. «Αυτός είναι σωστός βιβλιοφάγος» δε λέμε για όποιον δια­­βά­ζει πολλά βιβλία; Ε, γι’ αυτό λέω πως «τρώγεται» ο φίλος αυτός.

Σκέφτομαι λοιπόν πως η λέξη «βιβλιοφάγος» φανερώνει πολλά: Τρώει κανείς όταν πει­­νά­ει. Όταν «τρώει» βιβλία, σημαίνει πως θέλει να χορτάσει το πνεύμα του. Οι δυο αυ­τές πείνες, η σωματική και η πνευματική, βρίσκω πως μοιάζουν αρκετά. Ας δούμε για­τί:

Όταν αρρωσταίνουμε ή είμαστε λυπημένοι, μπορεί να μην έχουμε όρεξη να φάμε. Τού­τη η ανορεξιά είναι παροδική. Μόλις περάσει αυτό που την προκαλεί, η όρεξη ε­πα­νέρ­χε­ται. Ή μπορεί να μη θέλουμε να φάμε γιατί δε μας αρέσει το φαγητό. Κάποιο άλ­λο όμως, που το προτιμάμε, το τρώμε με ευχαρίστηση. Έτσι συμβαίνει και με την τρο­φή του μυαλού. Είναι φορές που νιώθουμε κουρασμένοι και δεν έχουμε όρεξη να δια­βά­σου­με. Ή είμαστε υποχρεωμένοι να διαβάσουμε κάτι που δε μας ενδιαφέρει πο­λύ. Μόλις όμως η κόπωση περάσει ή βρούμε κάποιο βιβλίο που μας αρέσει, αρχίζουμε το διάβασμα.

Ας δούμε τώρα μια διαφορά ανάμεσα στις δύο πείνες: Όταν γεμίσει το στομάχι μας, δεν πεινάμε πια. Το πνεύμα μας όμως είναι αχόρταγο! Όσο του δίνουμε τρο­φή, τόσο πε­ρισ­­σό­τε­ρο πεινάει, τόσο περισσότερα βιβλία θέλει.

Και δεν έχει άδικο! Τα βιβλία μάς μαθαίνουν χίλια πράγματα για τον κόσμο, τους άλ­λους, τον ίδιο μας τον εαυτό. Συχνά μας φανερώνουν ότι και οι άλλοι νιώθουν όπως ε­μείς, έ­χουν τις ίδιες χαρές ή τις ίδιες στενοχώριες, αντιμετωπίζουν παρόμοια προ­βλή­μα­τα, αλλά καταφέρνουν τελικά να τα ξεπεράσουν. Κι αυτό μας δίνει κουράγιο.

Άλλοτε πάλι μας δείχνουν ότι υπάρχουν ή υπήρξαν άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί α­πό μας. Μαθαίνουμε τα αισθήματα και τις σκέψεις τους, σ’ όποιο τόπο κι αν βρί­σκο­νται, ό­ποια εποχή και αν έζησαν. Ταυτιζόμαστε μαζί τους. Κι αυτό μας συναρπάζει, μας δίνει την αίσθηση ότι ζούμε πολλές ζωές, πλουτίζει τις εμπειρίες μας.

ΕΙΚΟΝΑ: leftayparxoungr.blogspot.gr

Κάθε βιβλίο που φτάνει στα χέρια μας είναι φίλος γενναιόδωρος, πιστός και πολύ βο­λι­­κός! Ποτέ δε ζητάει κάτι, ενώ εκείνος πάντα μας δίνει ό,τι έχει, όποτε το ζη­τή­σου­με. Αν δεν τον θέλουμε, περιμένει στο ράφι υπομονετικά. Αν τον καλέσουμε, έρχεται α­μέ­σως. Κι είναι τόσο μικρός που χωράει στη σάκα μας ή στη βαλίτσα μας όταν πάμε τα­ξί­δι.

Όταν λοιπόν σου χαρίσουν ή σου δανείσουν ένα βιβλίο, υποδέξου το σαν φίλο πο­λύ­τι­μο που δε θα σ’ εγκαταλείψει ποτέ· έναν μόνιμο σύντροφο-τροφή για τους «βι­βλι­ο­φά­γους» χωρίς ημερομηνία λήξης!

Με αγάπη

Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου



Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Από τον συγγραφέα Βαγγέλη Ηλιόπουλο




σας γράφω γιατί σήμερα είχα μια αναπάντεχη συνάντηση.

Όπως γύριζα στο σπίτι άκουσα ένα κλάμα. Κοίταξα γύρω μου. Δεν είδα κανέναν. Ό­μως το κλάμα συνεχιζόταν γοερό. Κοίταξα πάλι και τότε είδα ένα βιβλίο πεσμένο στην άκρη του πεζοδρομίου. Αυτό ήταν που έκλαιγε.

Το πήρα στα χέρια μου και το ρώτησα:

– Γιατί κλαις;

– Όπως έπεσα κάποιες σελίδες μου τσακίστηκαν. Πόνεσα. Ευτυχώς δε σκίστηκαν.

– Πώς βρέθηκες εδώ; Σε πέταξαν;

– Δε θυμάμαι. Πήγαινα με τον φίλο μου, έναν μικρό αναγνώστη, στο σπίτι του.

– Σε είχε αγοράσει από βιβλιοπωλείο ή σε είχε δανειστεί από βιβλιοθήκη;

– Δε θυμάμαι σου λέω. Κι ήθελα τόσο να απολαύσει την ανάγνωσή μου!

– Πώς ξέρεις ότι θα απολάμβανε;

– Είμαι συναρπαστικό βιβλίο εγώ. Υπάρχει παιδί που δε θέλει, παρέα με υπέροχους φί­­λους, να ταξιδεύει πέρα από τα σύνορα του τόπου και του χρόνου;

– Αυτό θα τον βοηθούσε να καταλάβει τον κόσμο αλλά και τον εαυτό του!

– Εσύ, για να το ξέρεις αυτό, είσαι σίγουρα βιβλιόφιλος!

Του απάντησα πως μου αρέσει πολύ να διαβάζω αλλά και να γράφω βιβλία!

– Τι τυχερό που είμαι, φώναξε. Με βρήκε ένας συγγραφέας! Εσύ μπορείς να πα­ρα­κα­λέ­­σεις τον Πήτερ Παν ή τον Μικρό Πρίγκιπα να πετάξουν και να βρουν τον φίλο μου;

– Ξέρεις, αυτοί είναι λογοτεχνικοί ήρωες! Γεννήθηκαν στο μυαλό ενός συγγραφέα και ζουν μέσα σε βιβλία όπως εσύ!

– Αλήθεια; Έχω κι εγώ έναν ήρωα άξιο ν’ αγαπηθεί. Ο ήρωάς μου ταξιδεύει στο πα­ρελ­­θόν μέσα από έναν υπολογιστή. Και στη σελίδα 88...

– Τι γίνεται στη σελίδα 88;

– Πήγαινε να διαβάσεις. Ό,τι καταλάβεις, αυτό γίνεται! Ο αναγνώστης δίνει νόημα στο κείμενο.

– Άλλωστε αυτός σε διαλέγει ανάμεσα σε αμέτρητα άλλα βιβλία...

Τι ήθελα να το πω. Του θύμισα τον μικρό αναγνώστη που το είχε διαλέξει κι έβαλε πά­λι τα κλάματα, γιατί δεν πρόλαβε να δημιουργήσει μια σχέση μαζί του.

– Τι σχέση;

– Απ’ όλα τα βιβλία που διαβάζει κάποιος, μερικά τα ξεχωρίζει. Τα διαβάζει ξα­νά και ξα­νά. Δεν τ’ αποχωρίζεται ποτέ. Είναι αυτά που έχουν αγγίζει την ψυχή του. Που τον έ­χουν λί­γο αλλάξει. Τέτοιο ήθελα να γίνω γι’ αυτόν...

ΕΙΚΟΝΑ: www.adlibbing.org

Εκείνη την ώρα είδα ένα παιδί να έρχεται σιγά σιγά με το ποδήλατό του κοιτώντας σαν να ψάχνει κάτι. Μόλις με παρατήρησε έτρεξε κοντά μου.

– Είναι δικό μου το βιβλίο που κρατάτε, μου είπε.

– Χαίρομαι που γύρισες να το πάρεις. Το είχες πετάξει;

– Ακόμη κι αν έπρεπε να πετάξω όλα τα βιβλία από την τσάντα μου, αυτό ποτέ!

Έφυγε κρατώντας το στην αγκαλιά του. Κι εγώ έμεινα να τους κοιτάω και να σκέ­φτο­μαι πως αυτή η συνάντησή μου με το βιβλίο δε θα έχει νόημα αν δεν τη μοι­ρα­στώ μαζί σας...

Καλές Αναγνώσεις!

Βαγγέλης



Σκίτσα σε φωτογραφίες

Ο καλλιτέχνης Ben Heine ζει στο Βέλγιο και θέλει να κάνει τους ανθρώπους να ο­νει­ρεύ­ο­νται και να ξεχνούν τα καθημερινά τους προβλήματα. Το 2010 ξεκίνησε τη σει­ρά «Pencil vs Camera», όπου συνδυάζει το σκίτσο με τη φωτογραφία, δη­μι­ουρ­γώ­ντας ιδιαίτερα πρωτότυπες και ποιητικές εικόνες.









ΕΙΚΟΝΕΣ: www.benheine.com

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: τέχνη