Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης

Από τον Anthony12


Σύμφωνα με τη θεωρία των τεσσάρων στοιχείων όλα τα υπάρχοντα συντάσσονται α­πό άλλα, βασικά στοιχεία, τα εξής τέσσερα: τη φωτιά, το νερό, τον αέρα και τη γη.

Αρχαία ελληνική φιλοσοφία

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Θαλής ο Μιλήσιος (624-546 π.Χ.) υποστήριζε την ά­πο­ψη, ότι τα υλικά σώματα αποτελούνται από το βασικό υλικό που είναι το νερό. Ο Α­­να­­ξι­­μέ­­νης (585-525 π.Χ.) αντίθετα υποστήριζε ότι το βασικό υλικό είναι ο αέρας, και ότι τα άλ­λα δύο στοιχεία, το νερό και η γη αποτελούνται από συμπυκνωμένο α­έ­ρα. Ο Ηράκλειτος α­πό την πλευρά του υποστήριζε ότι η φωτιά είναι το βασικό στοι­χεί­ο. Ο Εμπεδοκλής τε­λι­κά διατύπωσε τη θεωρία, ότι και τα τέσσερα στοιχεία είναι βα­σι­κά, και ότι το κάθε στοι­χεί­ο έχει βασικές ιδιότητες, έτσι ώστε από τη σύνθεση των τεσσάρων αυτών στοιχείων να σχηματίζονται όλα τα υπόλοιπα υλικά.

Αργότερα, ο Πλάτων (περ. 428-347 π.Χ.) πρόσθεσε τον αιθέρα και όρισε για κάθε στοι­χεί­ο ένα γεωμετρικό (πλατωνικό) σώμα:
● το τετράεδρο για τη φωτιά,
● το εξάεδρο για τη γη,
● το οκτάεδρο για τον αέρα,
● το δωδεκάεδρο για τον αιθέρα,
● και το εικοσάεδρο για το νερό.

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) καθόρισε τις ιδιότητες των τεσσάρων στοιχείων (κρύ­ο/ζέ­στη, ξηρό/υγρό) και έδωσε στον αιθέρα την υπόσταση του «πνεύματος» των υ­πό­λοι­­πων τεσσάρων στοιχείων:


Οι στωικοί εξέλιξαν τη θεωρία αυτή περισσότερο και υποστήριξαν ότι το «πνεύμα» εί­ναι μείγμα της φωτιάς και του αέρα. Γι’ αυτό και τα δύο αυτά στοιχεία θεωρήθηκαν «πνευ­μα­­τι­κά» ή «ενεργά», ενώ τα υπόλοιπα δύο στοιχεία, η γη και το νερό θε­ω­ρή­θη­καν «αδρα­νή». Από κει και ύστερα η θεωρία αποδέχτηκε γενικώς, παρέμεινε όπως ή­ταν και επικρά­τησε για πολλούς αιώνες, μέχρι τον μεσαίωνα.

Από την αρχαιότητα ώς τον μεσαίωνα

Με τις εκστρατείες του Μεγαλέξανδρου τα ελληνικά γράμματα εξαπλώθηκαν. Ο Πτο­λε­­μαί­ος, διάδοχος του Αλέξανδρου στην Αλεξάνδρεια, έκτισε έναν ναό γραμμάτων για τις μούσες, το «Μουσείο», ένα ίδρυμα που σήμερα θα το λέγανε Πανεπιστήμιο. Το Μουσείο αυτό, στο οποίο υπήρχε η περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, έγινε φη­μι­σμέ­νο κέ­ντρο μόρφωσης και γραμμάτων. Στον τόπο αυτό συνδυάστηκε η ελ­λη­νι­κή φιλοσοφία με τις αιγυπτιακές γνώσεις περί της εφαρμογής της χημείας. Στην αρ­χαί­α Αίγυπτο η εφαρμο­γή της χημείας είχε καθαρά θρησκευτικό υπόβαθρο (π.χ. τα­ρί­χευ­ση των φαραώ), πράγμα που επηρέασε τη ροή της θεωρίας των τεσσάρων στοι­χεί­ων. Αφενός η θεωρία αυτή πή­ρε ένα είδος θεολογικού χαρακτήρα, αφετέρου η θε­ω­ρί­α έγινε «εσωτερική», δηλαδή «μυστική» και άρχισε να γίνεται επίτηδες α­κα­τα­νό­η­τη για τους μη μυημένους.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: περιβάλλον


1 σχόλιο:

Despina01 είπε...

Ωραιο

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.