Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Μια άτυχη μέρα

Ο under the light εμπνέεται από
μια άσκηση της Γλώσσας μας!



Κάθε φορά η αφηρημάδα μού προκαλεί προβλήματα. Έτσι και σήμερα το πρωί. Στην αρ­χή ξεχνιέμαι και διασχίζω τη διασταύρωση χωρίς να σταματήσω στο κόκκινο φα­νά­ρι. Χά­ος. Όλα τα αυτοκίνητα μου κορνάρανε και με έβριζαν. Εγώ προσπαθώντας να τους α­γνοήσω έκλεισα τα μάτια και πάτησα γκάζι. Μη βλέποντας πέρασα ένα stop στοπ και πα­ραλίγο να πατήσω μια γριά αλλά στο τσακ κατάφερα να την προ­σπε­ρά­σω με κάτι ελιγ­μούς από τα δεξιά της.

Μετά, ψύχραιμος όπως πάντα ήθελα να στρίψω στη Βουλιαγμένης αλλά κατά λάθος βρέ­θη­κα στο αντίθετο ρεύμα! Καταλαβαίνεις την τρομάρα μου έτσι; Αφού βρήκα την σωστή κατεύθυνση μέσα από χιλιάδες μούντζες κατάφερα να φτάσω στο σπίτι του Νίκου. Το παρκάρισμα δεν ήταν και η πιο εύκολη υπόθεση. Μπαμ στο πίσω αυ­το­κί­νη­το, μπαμ στο μπροστινό.

Καταϊδρωμένος χτυπάω το κουδούνι του Νίκου. Καμία απάντηση. Απελπισμένος έ­λε­γα να παρατήσω το αμάξι και να πάρω taxi ταξί αλλά την τελευταία στιγμή ξα­να­βρή­κα το κου­ράγιο μου και αποφάσισα να μην το παρατήσω το καημένο αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστο­ρία.

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


2 σχόλια:

δάσκαλος98 είπε...

Δεν πειράζει, άσ' το το καημένο! Αρκετά για σήμερα! Χα χα χα! :))

Ελένη Καρκάνη είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο!!!:))

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.