Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Αντίο 2012!




(από το άλμπουμ του Αρκά «Η ζωή μετά»)


ΕΙΚΟΝΕΣ: sesca.co.uk, businesslounge.net.au, prezatv.blogspot.gr


Πρωτοχρονιάτικα έθιμα στην Ελλάδα

Από τη Zoe01

Η βασιλόπιτα

Στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες κόβουν τη βασιλόπιτα αμέσως μετά την αλλαγή του χρό­νου. Σε μερικές όμως, περιοχές της Ελλάδας η βασιλόπιτα κόβεται στο με­ση­με­ρια­νό τρα­πέ­ζι, ανήμερα του Αγίου Βασιλείου την 1η Ιανουαρίου. Όποτε πάντως και αν κοπεί, α­κο­λου­θεί­ται το ίδιο εθιμοτυπικό: Ο νοικοκύρης τη σταυρώνει τρεις φο­ρές με ένα μαχαίρι και με­τά αρχίζει να κόβει τα κομμάτια. Το πρώτο είναι του Χρι­στού, το δεύτερο της Πα­να­γί­ας, το τρίτο του Αγίου Βασιλείου, το τέταρτο του σπιτιού και α­κο­λου­θούν τα κομμάτια των με­λών της οικογένειας με σειρά ηλικίας.

Χαρτοπαιξία

Αγαπημένο έθιμο των Ελλήνων τις μέρες της Πρωτοχρονιάς είναι να δοκιμάζουν την τύ­χη τους. Εκτός από το κρατικό λαχείο, υπάρχει επίσης η χαρτοπαιξία και τα ζάρια σε κα­φε­νεί­α, λέσχες και σπίτια.

Πυροτεχνήματα

Τα τελευταία χρόνια έχουν καθιερωθεί τα πυροτεχνήματα στις κεντρικές πλατείες των πό­λε­ων. Είναι με ευθύνη και διοργάνωση των δημοτικών αρχών που επίσης φρο­ντί­ζουν για τον εορταστικό στολισμό των πόλεων, αλλά και τη διοργάνωση μου­σι­κών εκδηλώ­σεων για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Το ποδαρικό

Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα σχετικά με το ποιος θα κά­νει πο­δα­ρι­κό στο σπίτι τους, δηλαδή ποιος θα μπει πρώτος στο σπίτι τους τον και­νούρ­γιο χρό­νο. Έτσι, από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεω­ρούν κα­λό­τυ­χο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει πο­δα­ρι­κό. Πολλές φορές προ­τι­μούν ένα μικρό παιδί για να κάνει ποδαρικό, γιατί τα παιδιά εί­ναι αθώα και στην καρ­διά τους δεν υπάρχει η ζήλια και η κακία.

Οι κολόνιες

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το βράδυ, οι κάτοικοι της πόλης γεμάτοι χαρά για τον ερ­χο­μό του νέου χρόνου κατεβαίνουν στο δρόμο κρατώντας μπουκάλια με κο­λό­νια και ραί­νουν ο ένας τον άλλο τραγουδώντας: «Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπού­με Χρό­νους Πολλούς».

Στις Κυκλάδες

Στις Κυκλάδες θεωρούν καλό οιωνό να φυσάει βοριάς την πρωτοχρονιά. Επίσης θε­ω­ρούν κα­λό σημάδι αν έρθει στην αυλή τους περιστέρι τη μέρα αυτή. Αν όμως πετάξει πά­νω από το σπιτικό τους κοράκι τους βάζει σε σκέψεις μελαγχολικές ότι τάχα τους πε­ρι­μέ­νουν συμ­φο­ρές.

Το ρόδι

Το ρόδι είναι σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης. Σε πολλά μέρη της Ελ­λά­δας κρεμούσαν στο κάθε σπίτι, από το φθινόπωρο, ένα ρόδι. Μετά τη Μεγάλη Λει­τουρ­γί­α της Πρωτοχρονιάς το πετούσαν με δύναμη στο κατώφλι για να σπάσει σε χί­λια κομμάτια κι έ­λε­γαν: «Χρόνια Πολλά! Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος!».

Διασκέδαση

Όλη την περίοδο των γιορτών ο κόσμος βγαίνει περισσότερο τα βράδια κι η κίνηση στα μπαρ και τα κλαμπ είναι αυξημένη. Ειδικά το βράδυ της παραμονής της Πρω­το­χρο­νιάς γί­νε­ται το αδιαχώρητο μετά τα μεσάνυχτα και η κίνηση στους δρόμους είναι τέ­τοια που τα αυ­το­κί­νη­τα προχωρούν σημειωτόν. Η διασκέδαση συνεχίζεται μέχρι την ανατολή του ή­λιου.

ΠΗΓΗ: madata.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Πρωτοχρονιά


Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Το φλουρί του φτωχού

του Παύλου Νιρβάνα


ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ:




Tο πρώτο φλουρί της βασιλόπιτας που μου έπεσε βγήκε μοιρασμένο. Ήταν αληθινό φλου­ρί, γιατί ο πατέρας μου τον καιρό εκείνο συνήθιζε να βάζει στη βασιλόπιτα του σπι­­τιού μας μια χρυσή αγγλική λίρα.

Πώς έρχονται τα πράματα καμιά φορά! O πατέρας μου, όρθιος μπροστά στο α­γιο­βα­σι­λιά­­τι­κο τραπέζι, έκοβε την πίτα, ονοματίζοντας κάθε κομμάτι ξεχωριστά, πριν κα­τε­βά­σει το με­γά­λο μαχαίρι του ψωμιού. Αφού έκοψε το κομμάτι του σπιτιού, των α­γί­ων, το δικό του και της μητέρας μου, πριν αρχίσει τα κομμάτια των παιδιών στα­μά­τη­σε, σαν να θυμήθηκε κάτι.
– Ξεχάσαμε, το κομμάτι του φτωχού. Αυτό έπρεπε νά ’ρθει ύστερ’ από τους αγίους. Ας εί­ναι όμως. Θα το κόψω τώρα κι ύστερα θ’ αρχίσω τα κομμάτια των παιδιών. Πρώ­τα ο φτω­χός.

Κατέβασε το μαχαίρι και είπε:
– Tου φτωχού.

Έπειτα θα ερχόταν το δικό μου κομμάτι, που ήμουν ο μεγαλύτερος από τα παιδιά. Κα­θώς τρα­βού­σε όμως το κομμάτι του φτωχού, το χρυσό φλουρί κύλησε στο τρα­πε­ζο­μά­ντι­λο. Tο κό­ψι­μο της πίτας σταμάτησε. Κοιτάζαμε ο ένας τον άλλο κι ο πατέρας ό­λους μας.
– Ποιανού είναι τώρα το φλουρί; είπε η μητέρα μου. Tου φτωχού ή του Πέτρου; Εγώ λέ­ω πως είναι του Πέτρου.

H καημένη η μητέρα! Tο είχε καημό να πέσει σ’ εμένα.
– Ούτε του φτωχού είναι ούτε του Πέτρου, είπε ο πατέρας μου. Tο σωστό σωστό. Tο φλου­­ρί μοιράστηκε. Ήταν ανάμεσα στα δυο κομμάτια. Καθώς τα χώρισα με το μα­χαί­ρι, έ­πε­σε κάτω. Tο μισό λοιπόν είναι του φτωχού, το μισό του Πέτρου.
– Και τι θα γίνει τώρα; ρώτησε στεναχωρημένη η μητέρα μου.

Tι θα γίνει; συλλογιζόμαστε κι εμείς.
– Μην πονοκεφαλιάζετε, είπε ο πατέρας. Άνοιξε το πορτοφολάκι του, έβγαλε από μέ­σα δυο μισές χρυσές λίρες και τις ακούμπησε στο τραπέζι. Nα τι θα γίνει. Αυτή φυ­λάξ­τε τη, να τη δώσετε στον πρώτο ζητιάνο που θα χτυπήσει την πόρτα μας. Είναι η τύ­χη του. H άλλη μι­σή είναι του Πέτρου.

Και μου την έδωσε.
– Καλορίζικη! Και του χρόνου παιδί μου! Είσαι ευχαριστημένος;

Ήμουν και με το παραπάνω.
– Θα του τη δώσω εγώ με το χέρι μου, είπα.

Γελούσαμε όλοι με την παράξενη τύχη μου. T’ άλλα παιδιά με πείραζαν: «O σύ­ντρο­φος του φτωχού». Μονάχα ο πατέρας μου δε γελούσε. Eκείνος με τράβηξε κοντά του, με φί­λη­σε και μου είπε:
– Μπράβο σου! Είσαι καλό παιδί.


Tο άλλο πρωί, μόλις ξυπνήσαμε, χτύπησε η πόρτα. Kάτι μου έλεγε πως ήταν ο ζη­τιά­νος, που έφτασε βιαστικός να πάρει το μερίδιό του.

Έτρεξα στην πόρτα με τη μισή λίρα. Ήταν ένας γέρος, φτωχός, με κάτασπρη γε­νει­ά­δα, γερ­τός από τα χρόνια, και τρέμοντας από το κρύο μουρμούριζε ευχές.
– Πάρε, παππού, του είπα.

O γέρος το έφερε κοντά στα μάτια του, για να το κοιτάξει καλύτερα. Δεν μπορούσε να πι­στέ­ψει πως κρατούσε χρυσάφι στα χέρια του –τον καιρό εκείνο που όλοι έδιναν στους φτω­χούς δίλεπτα και μονόλεπτα.
– Tι ’ν’ αυτό, παιδάκι μου; με ρώτησε.
– Μισή λίρα είναι, παππού, του είπα. Πάρ’ την. Δική σου είναι.

O καημένος δεν ήθελε να το πιστέψει.
– Μήπως έκανες λάθος, παιδάκι μου; Για ρώτησε τους γονείς σου.

Tου εξήγησα με τι τρόπο είχαμε μοιραστεί το φλουρί της βασιλόπιτας. O γέρος έ­τρε­με α­πό τη χαρά του. Σήκωσε ψηλά τα μάτια και είπε:
– O Θεός είναι μεγάλος! Nα ζήσεις, παιδάκι μου, και να σε χαίρονται οι γονιοί σου. Και ο Θε­ός να σ’ αξιώσει να ’χεις πάντα όλα τα καλά και να τα μοιράζεις με τους φτω­χούς και τους αδικημένους. Την ευχή μου να ’χεις!

Mου έδωσε την ευχή του, σήκωσε πάλι ψηλά κατά τον ουρανό τα μάτια και κα­τέ­βη­κε με το ρα­βδί του τη σκάλα.

ΠΗΓΗ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ (Πρωτοχρονιάτικα διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων, εκδ. Gutenberg, Αθήνα, 1990)
ΕΙΚΟΝΑ: Γλώσσα ΣΤ΄ τά­ξης | ΗΧΟΣ: Υπουργείο Πολιτισμού/Ταξίδι στον πολιτισμό, CD 1 (από ΤΑ ΝΕ@ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: βιβλία, Πρωτοχρονιά


Χριστούγεννα στη Γερμανία

Από τη Nasia28

Στη Γερμανία, το διάστημα που προηγείται των Χριστουγέννων είναι πολύ ση­μα­ντι­κό. Για τις οικογένειες, τα χριστουγεννιάτικα μπισκότα, το χριστουγεννιάτικο κέικ α­πο­τε­λούν τα πα­ρα­δο­σι­α­κά έθιμα της περιόδου. Χαρακτηριστικές είναι και οι χρι­στου­γεν­νιά­τι­κες αγορές στο κέντρο κάθε πόλης που εμφανίζονται από το πρώτο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο του Δεκεμβρί­ου και τελειώνουν την παραμονή των Χριστουγέννων.

Στις 6 Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Σάνκτ Νίκολαους (ο Άγιος Νικόλαος) που είναι πα­ρό­μοι­ος του Άγιου Βασιλείου ως προς το έθιμο των δώρων. Στη λαογραφική του έκ­δο­ση, φέρνει δώ­ρα στα καλά παιδιά, αλλά και ένα δεματάκι βέργες για να δείρει τα παι­δά­κια που δεν ή­ταν φρόνιμα.

Οι Γερμανοί δίνουν μεγάλο βάρος στη διακόσμηση των σπιτιών τους την περίοδο των ε­ορ­τών των Χριστουγέννων. Γύρω από τα παράθυρα βάζουν ηλεκτρικά κεράκια ή λα­μπιό­νια και στα τζάμια τοποθετούν πολύχρωμες χριστουγεννιάτικες φιγούρες, ενώ στον κήπο στο­λί­ζουν ένα αληθινό φυτεμένο έλατο με λαμπάκια.

Επίσης, στη Γερμανία συναντάται συχνά το έθιμο του λεγόμενου Adventskranz. Πρό­κει­ται για ένα κηροπήγιο από κλαδιά ελάτου που είναι πλεγμένα έτσι ώστε να σχη­μα­τί­ζουν ένα στε­φά­νι. Στο στεφάνι απάνω είναι τέσσερις θέσεις με κεριά, που συμ­βο­λί­ζουν τις τέσσερις τε­λευ­ταί­ες εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα. Κάθε Κυριακή α­νά­βουν ένα κερί παραπάνω, με­τρώ­ντας αντίστροφα τον χρόνο που απομένει για τον ερ­χο­μό των Χρι­στουγέννων. Δη­λα­δή τέσσερις βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα α­νά­βουν ένα κερί, την επόμενη βδο­μά­δα δύ­ο, τη μεθεπόμενη τρία και τελικά την τε­λευ­ταί­α Κυριακή, πριν τα Χριστούγεννα, ανάβουν τέσ­σε­ρα κεριά.

Σε όλα τα σχολεία, από το νηπιαγωγείο ώς το γυμνάσιο, γίνεται χριστουγεννιάτικη ε­ορ­τή με θεατρική παράσταση, ενώ τα παιδιά ανταλλάσσουν δώρα. Το έθιμο αυτό ο­νο­μά­ζε­ται Wich­teln και είναι αγαπητό και στις χριστουγεννιάτικες γιορτές των με­γά­λων. Κάθε ένας φέρ­νει ένα ή παραπάνω δωράκια τυλιγμένα στο χαρτί και τα βάζει μα­ζί με τα άλλα κάτω α­πό το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Όταν έρθει η ώρα, ένας έ­νας με τη σειρά περνάνε ό­λοι κά­τω α­πό το δέντρο και παίρνουν από ένα δωράκι μέ­χρι που να τελειώσουν.

Οι εταιρείες διοργανώνουν χριστουγεννιάτικο τραπέζι για όλους τους εργαζομένους. Το ί­διο και οι όμιλοι, και οι παρέες, οι οποίες συναντιούνται για την παραδοσιακή χρι­στου­γεν­νιά­τι­κη εορτή.

Ένα άλλο έθιμο της εποχής πριν τα Χριστούγεννα, είναι το χριστουγεννιάτικο η­με­ρο­λό­γι­ο Adventskalender. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο με 24 θέσεις αριθμημένες από το 1 μέχρι το 24 και συμβολίζουν τις ημέρες του Δεκεμβρίου πριν από τα Χρι­στού­γεν­να. Οι θέσεις εί­ναι κλεισμένες με πορτάκια. Κάθε μέρα ανοίγουν το αντίστοιχο πορ­τά­κι και βρί­σκουν μια έκ­πλη­ξη που μπορεί να είναι ένα σοκολατάκι, ζαχαρωτό, παι­χνί­δι κλπ.

Τα δώρα φέρνει το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων ο Βάιναχτσμαν ή ο «Χρι­στού­λης». Το έθιμο αυτό ξεκίνησε από τη Μεταρρύθμιση του Λούθηρου για να δώ­σουν μια πιο γιορταστική μορφή στην ημέρα της γέννησης του Χριστού.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο το στολίζουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Στα πε­ρισ­σό­τε­ρα σπίτια κάτω από το δέντρο υπάρχει και η παραδοσιακή φάτνη. Το δέ­ντρο είναι στο­λι­σμέ­νο με φιγούρες (αγγελάκια κλπ.), ή με μπαλίτσες και φωτίζεται με κε­ρά­κια α­ναμ­μέ­να ή με λαμπάκια. Τα δώρα τα βάζουν κρυφά κάτω από το δέντρο και δίπλα στη φάτ­νη, για να τα βρουν τα παιδιά, επιστρέφοντας από την εκκλησία.

Την ημέρα των Χριστουγέννων η οικογένεια γιορτάζει γύρω από το πλούσιο τραπέζι, ε­νώ τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων οι συγγενείς μαζεύονται όλοι και γιορ­τά­ζουν όλοι μαζί το απόγευμα. Παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό, είναι η ψητή χή­να με κόκκινο λά­χα­νο και μπαλάκια από πατάτες. Άλλα παραδοσιακά φαγητά είναι η πέστροφα και ο κυ­πρί­νος.

Αμέσως μετά τα Χριστούγεννα, συναντάμε το έθιμο των τριών μάγων. Από τις 27 Δε­κεμ­βρί­ου μέχρι και τις 6 Ιανουαρίου, παιδάκια που είναι ντυμένα τρεις μάγοι πη­γαί­νουν από σπί­τι σε σπίτι και τραγουδούν. Παριστάνουν τους τρεις μάγους που ε­πι­στρέ­φουν από τη Βη­θλε­έμ. Όποιος ανοίξει την πόρτα τους δωρίζει γλυκά και ξη­ρούς καρ­πούς, ενώ δίνει λε­φτά για τον έρανο που κάνουν. Σε αντάλλαγμα οι τρεις μάγοι γρά­φουν με κιμωλία τα αρ­χι­κά τους (δηλαδή Κάσπαρ, Μέχιορ και Μπάλταζαρ) και το τρέ­χον έτος. Αυτό θεωρεί­ται ότι φέρ­νει γούρι και γι’ αυτό δεν το σβήνουν, έτσι ώστε σε μερικά σπίτια συναντάμε τις υ­πο­γρα­φές των μάγων ολόκληρων δεκαετιών.

Από τη πτώση του τείχους του Βερολίνου, οι Γερμανοί συγκεντρώνονται μπροστά στην α­ψί­δα της μεγάλης πύλης και γιορτάζουν με πυροτεχνήματα, την έλευση του Νέ­ου Χρό­νου.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ταξίδια, Χριστούγεννα


Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Carol of the Bells

Το Carol of the Bells είναι ένα από τα πιο δημοφιλή χριστουγεννιάτικα τρα­γού­δια. Βα­­σί­ζε­ται σε ένα λαϊκό άσμα της Ουκρανίας, γράφτηκε το 1916 από τον My­ko­la Leonto­vych, ενώ οι αγγλικοί στίχοι προστέθηκαν το 1930 από τον Peter Wil­hou­sky.

Ακολουθούν μερικές από τις πιο ωραίες και πρωτότυπες διασκευές που βρήκα:


ΔΙΑΣΚΕΥΗ: The Bird and the Bee (2007)



ΔΙΑΣΚΕΥΗ: The Piano Guys (2012)



ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Trans-Siberian Orchestra (1995)



ΔΙΑΣΚΕΥΗ: www.alphabetphotography.com (2012)



ΔΙΑΣΚΕΥΗ: The Muppet Show (2009)

ΚΕΙΜΕΝΟ: en.wikipedia.org



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Χριστούγεννα


Το Δέντρο των Ευχών

Από τον Anthony12

Χαμένο ανάμεσα στα άλλα, μέσα σ’ ένα πυκνό δάσος, υπήρχε κάποτε ένα δέντρο με κορ­μό μεγάλο σαν σπίτι και κλαριά που θαρρούσες πως άγγιζαν τα ουράνια. Το έ­λε­γαν «Το Δέ­ντρο των Ευχών» και όχι τυχαία. Ήταν το δώρο των θεών στους αν­θρώ­πους. Ο­ποιοσ­δή­πο­τε μπορούσε να πάει εκεί και να κάνει οποιαδήποτε ευχή. Αν ζη­τού­σε αυτό που ή­θε­λε με όλη του τη δύναμη, το Δέντρο ικανοποιούσε το αίτημά του.

Στον κορμό του Δέντρου υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε στο εσωτερικό του, εκεί που κά­ποιος έπρεπε να περάσει για να κάνει την ευχή του. Και πάνω από την πόρτα, βρι­σκό­ταν χαραγμένη μια επιγραφή, που λίγοι πρόσεχαν. Οι άνθρωποι, βλέπετε, ή­ταν γεμάτοι α­γω­νί­α να πραγματοποιηθεί η ευχή τους και τίποτε άλλο δεν τους εν­δι­έ­φε­ρε.

Η επιγραφή έγραφε: «Πρόσεχε την ευχή σου»

Είπαμε πως το Δέντρο πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, όποιες και αν ήταν αυτές. Υ­πήρ­χαν άνθρωποι που εύχονταν για υγεία, άλλοι για προκοπή, κάποιοι για χρήμα, με­ρι­κοί για σύ­ντρο­φο, πολλοί για μια καλή δουλειά. Υπήρχαν κάποιοι που ζητούσαν ευ­τυ­χί­α, όχι για τους εαυτούς τους, αλλά για κάποιον άλλον. Αυτοί ήταν και οι λι­γό­τε­ροι και, όσο περ­νούσε ο καιρός, σπάνιζαν. Υπήρχαν, τέλος, και αυτοί που εύχονταν η συμφορά να χτυ­πήσει τον δι­πλα­νό τους. Όσο λιγόστευαν οι προηγούμενοι, τόσο πλή­θαι­ναν αυτοί.

Το Δέντρο είχε δύναμη, μα δεν είχε κρίση. Έτσι πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, και τις κα­λές και τις κακές. Δεν ήταν έτσι από λάθος των θεών, το αντίθετο συνέβαινε. Έ­δω­σαν οι θε­οί ένα σπάνιο δώρο στους ανθρώπους μα και τους έστησαν παγίδα ταυ­τό­χρο­να. Ή­θε­λαν να δουν με ποιο τρόπο οι άνθρωποι θα το χρησιμοποιούσαν. Ή­θε­λαν να δουν αν, τε­λι­κά, το άξιζαν.

Την τελευταία μέρα που το Δέντρο υπήρξε, πολλοί άνθρωποι χτύπησαν την πόρτα στον κορ­μό και πέρασαν στο εσωτερικό του, πολλοί άνθρωποι ευχήθηκαν. Μπήκε μια μά­να, που ευχήθηκε για την υγεία του παιδιού της, ένας φτωχός οικογενειάρχης που ζή­τη­σε χρή­μα­τα, ένας πολιτικός που ευχήθηκε για υπουργικό θώκο, μια νεαρή η­θο­ποι­ός που πα­ρα­κά­λε­σε για δόξα, ένας ματαιόδοξος που ζήτησε φήμη, ένα μικρό παιδί που ήθελε ένα πο­δή­λα­το.

Και μια πικρή γυναίκα μπήκε, που ζήτησε δηλητήριο για να ποτίζει τους άλλους, και μια άλ­λη, πράσινη από ζήλια, που ζήτησε δύναμη μαγική για να φέρνει την κα­τα­στρο­φή, και έ­νας άνθρωπος που δεν ήξερε τι είναι η αγάπη, μα ήθελε να την ε­ξα­φα­νί­σει, και ένας τέ­ταρ­τος που ευχήθηκε να λέει τα πιο αισχρά ψέματα και να γίνεται πι­στευ­τός, και ένας δο­λο­φό­νος που ζήτησε αφθονία θυμάτων, και ένας κλέφτης που πα­ρα­κά­λε­σε να εξαφανι­στούν οι κλειδαριές και τα λουκέτα, και ένας απόλυτα κακός που ευχήθηκε, μόνο, να πα­ρα­μεί­νει έτσι.

Και το Δέντρο εισάκουσε τις ευχές όλων, δικαίων και αδίκων, γιατί έτσι ήταν φτιαγ­μέ­νο. Μα θύ­μω­σαν οι θεοί, οργίστηκαν με τους ανθρώπους και αποφάσισαν πως δεν μπο­ρού­σαν να διαχειριστούν αυτό το σπάνιο δώρο, πως δεν ήταν αντάξιοί του. Και έ­στει­λαν μια δέσμη κε­ραυ­νών και το έκαψαν. Και το Δέντρο των Ευχών έπαψε να υ­πάρ­χει.

Μόνο που, την τελευταία στιγμή, μια μικρούλα, νεαρή θεά, εκείνη που είχε το πιο ό­μορ­φο γέ­λιο από όλους, πρόλαβε να σώσει ένα μικρό, τρυφερό κλαράκι. Και όταν στα­μά­τη­σαν οι κε­ραυ­νοί κατέβηκε στο δάσος. Βρήκε ένα ξέφωτο που το έλουζε ο ή­λιος και φύ­τεψε το κλα­ρά­κι της. Το πότισε με το γέλιο της και το κλα­ρά­κι έβγαλε ρί­ζες. Έτσι, ένα καινούργιο Δέ­ντρο των Ευχών έπιασε να μεγαλώνει μέσα στο δάσος.

Θα περάσουν πολλά πολλά χρόνια, μέχρι το κλαράκι να γίνει δέντρο θεόρατο και να μπο­ρεί να πραγματοποιεί ευχές. Η θεά με το πιο όμορφο γέλιο απ’ όλους, πίστευε πως μέχρι τό­τε η ανθρωπότητα θα είχε μάθει το μάθημά της, πως οι άνθρωποι θα συ­νει­δη­το­ποι­ού­σαν πως οι ευχές πραγ­μα­το­ποι­ού­νται με τη δύναμη της αγάπης και της πίστης. Της α­γά­πης για τους ανθρώπους και της πίστης σ’ αυτούς...

ΠΗΓΗ: 5gym-irakl.ira.sch.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: εγώ κι ο κόσμος


Χριστούγεννα στις Βρυξέλλες

Από τη Nasia28

Οι γιορτές στο Βέλγιο έχουν τη δική τους χάρη και έχοντας περάσει όμορφες γιορ­τι­νές η­μέ­ρες στην πρωτεύουσα της χώρας, ο Froggy με σιγουριά μπορεί να σας πει ότι α­ξί­ζει, αν κά­πο­τε σας βγάλει ο δρόμος (και τα χρήματα) προς άλλη χώρα για τις γιορ­τές, να κά­­νε­τε μια στάση στις χριστουγεννιάτικες Βρυξέλλες. Οι εορταστικές εκ­δη­λώ­σεις στην πό­λη ξε­κί­νη­σαν φέτος στις 30 Νοεμβρίου 2012 και θα διαρκέσουν μέ­χρι και τις 6 Ιανουαρί­ου 2013.

Τι περιλαμβάνουν αυτές; Μα φυσικά, την παραδοσιακή χριστουγεννιάτικη αγορά (η ο­ποί­­α δι­ορ­γα­νώ­νε­ται για ενδέκατη συνεχή χρονιά στην πόλη) απλωμένη σε μια έ­κτα­ση 2 και πα­ρα­πά­νω χιλιομέτρων, από την Grand Place έως την Place St. Catherine, με σημείο α­­να­φο­ράς ένα μεγάλο παγοδρόμιο. Ακριβώς δίπλα, θα βρείτε κι ένα μι­κρού­λι παγοδρόμιο, για τα πιτσιρίκια που φοράνε παγοπέδιλα για πρώτη φορά.

Στην αγορά, το δικό τους χρώμα δίνουν, παραδοσιακά, τα κλασικά, ντυμένα γιορ­τι­νά, πε­ρι­πτε­ρά­κια (challets), όπου μπορείτε να βρείτε κυριολεκτικά τα πάντα, ενώ, εκ­δη­λώ­­σεις / δρα­στη­ρι­ό­τη­τες θα λαμβάνουν χώρα κάθε ημέρα, πάντα μέσα στο ε­ορ­τα­στι­κό πνεύ­μα των η­με­ρών.

Ένα μεγάλο λούνα παρκ, επίσης, στήνεται εκεί κάθε Χριστούγεννα, με τη ρόδα να έ­χει την τι­μη­τι­κή της. Μια βόλτα επάνω σε αυτή θέλει απίστευτο κουράγιο, με το κρύ­ο που έ­χουν οι Βρυ­ξέλ­λες τον Δεκέμβριο, όμως, σίγουρα, η θέα της χρι­στου­γεν­νιά­τι­κης πλατεί­ας από ψη­λά, αποζημιώνει και με το παραπάνω. Υπάρχει και καρουζέλ στο λού­να παρκ, όπου ό­μως, αντί για αλογάκια, θα συναντήσετε τρομακτικές φιγούρες-παι­χνί­δια. Επάνω σε φο­βε­ρά και κακομούτσουνα τερατάκια και γενικά φανταστικούς χα­ρα­κτή­ρες, τα μικρά παιδιά μπο­ρούν να κάνουν τη βολτούλα τους (αν δεν τρο­μά­ξουν)... :)

Η πλατεία των Βρυξελλών, είναι μια κούκλα τα Χριστούγεννα και παρ’ όλο το τσου­χτε­ρό κρύ­ο, σου κάνει πραγματικά κέφι να γυρνάς γύρω από κει, κάθε ημέρα των γιορ­τών. Πε­ρι­τρι­γυ­ρι­σμέ­νη από τεράστια, επιβλητικά, ιστορικά κτίρια, με ε­ντυ­πω­σι­α­κές μπαρόκ προ­σό­ψεις, η Grand Place δικαίως θεωρείται ως μια από τις ο­μορ­φό­τε­ρες πλατείες στον κόσμο.

Όσον αφορά τις ετοιμασίες της για τα Χριστούγεννα, αυτές ξεκινούν τον Νοέμβριο. Έ­να δέ­ντρο στήνεται στην πλατεία και μια φάτνη αναπαράσταση της γέννησης, ό­που, πριν α­πό κάποια χρόνια, τα ζωάκια που τη διακοσμούσαν ήταν αληθινά. Κάθε χρο­νιά, πάντως, ό­λο και κάτι αντικαθίσταται και όλο και κάτι καινούριο προσθέτουν στη διακόσμηση της πλα­τεί­ας. Την τελευταία Παρασκευή του μήνα, μόλις πέσει ο ή­λιος, ξεκινούν και επίσημα οι εορταστικές εκδηλώσεις στην πόλη, μέσα από ένα φα­ντα­σμα­γο­ρι­κό σόου στην πλα­τεία. Τα κύρια φώτα της Grand Place σβήνουν και το σό­ου ξεκινάει με τον φωτισμό των ι­στο­ρι­κών κτιρίων που περιβάλλουν την πλατεία. Ο φωτισμός, συνεχίζει το παιχνίδι του ε­πά­νω στα κτίρια, αλλάζοντας χρώματα, πά­ντα με τη συνοδεία μουσικής, εναρμονισμέ­νος α­πό­λυ­τα, πράγμα που σημαίνει ότι το θέ­α­μα γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό.

Η πλατεία και όλα γύρω από αυτή, κάνουν ιδανική τη βόλτα και το περπάτημα μέσα στα γρα­φι­κά σοκάκια, όπου θα βρείτε πολλές ζεστές γωνιές να απολαύσετε ένα πο­τή­ρι κρα­σί, να διαλέξετε μια από τις εκατοντάδες μπίρες που σερβίρουν εκεί, να δο­κι­μά­σε­τε τα πε­ρί­φη­μα αχνιστά μύδια με τηγανητές πατάτες, ή, τέλος, να γλυκαθείτε με μια ζεστή πα­­ρα­δο­σι­α­κή βάφλα.

Δείτε τις παραπάνω πληροφορίες και σε βίντεο:


 Ο τελευταίος μας προορισμός για φέτος! Ελπίζω να 
 περάσατε ωραία διαβάζοντας τις πληροφορίες μου! 

ΠΗΓΗ: www.allforwinter.com



Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Καλά Χριστούγεννα!
(2012)





ΕΙΚΟΝΕΣ: www.freechristmaswallpapers.net (1), podilato98.blogspot.gr (2-4), flowermoundcarpetcleaner.com (5)



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ΠΟΔήΛΑΤΟ, Χριστούγεννα


Χριστούγεννα στο Ροβανιέμι

Από τη Nasia28

Θα θέλατε να πάτε στο χωριό του Αϊ-Βασίλη; Ε, τότε διαβάστε τις παρακάτω πλη­ρο­φο­ρί­ες και θα θελήσετε ακόμη περισσότερο να πάτε!

Αν έχετε παιδιά ή ακόμα και οι ίδιοι επιμένετε πεισματικά πως κάθε χρόνο ο πα­χου­λός Ά­γι­ος απογειώνεται με το έλκηθρό του από τον βορρά της Φινλανδίας, με σκοπό να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τις επιθυμίες σας, τότε το Ροβανιέμι θα σας ενθουσιάσει. Εκεί κα­τοι­κεί ο Aϊ-Βα­σί­λης. Ξεκινά το ταξίδι με το έλκηθρό του για να μοιράσει δώρα στα παι­διά όλου του κό­σμου. Ή, τέλος πάντων, κάπως έτσι το θέλει ο φινλανδικός του­ρι­στι­κός οργανι­σμός...


Μακριά, στη χιονισμένη Λαπωνία, υπάρχει μια πόλη που κάθε Χριστούγεννα μας θυ­μί­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρο από οποιοδήποτε μέρος στον κόσμο ότι υπάρχει μαγεία. Με το που μπαί­νει ο Δεκέμβριος στο Ροβανιέμι όλες οι υπόλοιπες δραστηριότητες πα­γώ­νουν. Τα πά­ντα κι­­νού­νται στους ρυθμούς του Αϊ-Βασίλη για να ετοιμάσει άψογα το μεγάλο του ταξίδι σε ο­λό­κλη­ρο τον κόσμο.

Όλες τις υπόλοιπες εποχές, παραμένει μια φυσιολογική πόλη. Οι άνθρωποι που ζουν ε­κεί δου­λεύ­ουν σκληρά και οι επισκέπτες μοιράζουν τον χρόνο τους στα διάφορα α­ξι­ο­θέ­α­τά της. Η οικονομία στηρίζεται στη βιομηχανία, στο εμπόριο ξυλείας και γού­νας. Κα­τοι­κεί­ται α­πό 36.000 φιλικότατους κατοίκους και η πόλη τους δημιουργήθηκε μό­λις τον προ­η­γού­­με­νο αιώνα στη συμβολή των ποταμών Qunajoki και Kemojoki. Εί­ναι πνευ­μα­τι­κό και πο­­λι­τι­στι­κό κέντρο της Λαπωνίας και διαθέτει πανεπιστήμιο, πο­λυ­τε­χνεί­ο και πολιτιστικούς χώ­ρους με πλουσιότατο πρόγραμμα. Στην είσοδο της Λα­πω­νί­ας, ελάχιστα νοτιότερα από τον αρ­κτι­κό κύκλο, διατηρούνται κάποιες από τις πα­ρα­δό­σεις των περίεργων αυτών αν­­θρώ­πων του χιονιού.


Το Pοβανιέμι διαθέτει καταστήματα με σουβενίρ, εστιατόρια, καφετερίες και το... γρα­φεί­ο του Άγιου Βασίλη που έχει συγκεκριμένες ώρες κοινού. Την περίοδο των Χρι­στου­γέν­­νων κά­ντε το χατίρι στους μικρούς σας φίλους και πληρώστε τα 20 ευρώ του εισιτηρίου για την εί­σο­δο –αν είστε ενήλικας– και 15 ευρώ για κάθε παιδί. Το πάρ­κο βρίσκεται 8 χι­λιόμετρα βό­ρει­α του Ροβανιέμι και είναι πολύ εύκολο να φτά­σε­τε ε­κεί με το λεωφορείο νούμερο 8.

Ανεξαρτήτως ηλικίας, μην ξεχάσετε φεύγοντας να ρίξετε το γράμμα σας στο τα­χυ­δρο­­μεί­ο του Άγιου Βασίλη. Ζητήστε ό,τι σας κάνει κέφι, κατά προτίμηση στα αγ­γλι­κά. Μπο­ρείτε να κά­νε­τε μια επίσκεψη στα μαγαζιά αλλά εμείς για μια πραγματικά μο­να­δι­κή εμπει­ρία σας προ­τεί­νου­με μια κρουαζιέρα με παγοθραυστικό. Μεταφορά στον Βο­θνι­α­κό Κόλ­πο, όπου θα κάνετε με παγοθραυστικό, μια τρίωρη κρουαζιέρα ενώ οι τολ­μη­ροί θα κά­νουν και αρ­κτι­κό κολύμπι με ειδικές στολές.


Σας προτείνουμε μια εκδρομή στην κοντινή Ράνουα, με τον μοναδικό στον κόσμο αρ­κτι­­κό ζω­ο­λο­γι­κό κήπο. Θα δείτε λύγκες, λύκους, ταράνδους, πολικές αρκούδες, λευ­κές κου­κου­βά­γιες και πολλά άλλα χαρακτηριστικά είδη της πανίδας της Αρκτικής.

Ένα μαγικό χριστουγεννιάτικο ταξίδι στην παγωμένη Φινλανδία με τους πρόσχαρους και φι­λό­ξε­νους κατοίκους, τη χώρα με τις 177.888 λίμνες και τα 179.584 νησιά, εί­ναι όνει­ρο ζω­ής, για μεγάλους και μικρούς. Χιονισμένες εκτάσεις και ζεστά ξε­νο­δο­χεί­α, κουκλί­στικα ξύ­λι­να σπιτάκια στο δάσος, οι επιβλητικοί –αλλά φιλικοί– τάρανδοι, βόλ­τες με έλ­κηθρα που σέρνουν τα σκυλιά σύντροφοι των Φινλανδών, ο περίφημος αρ­κτι­κός κύ­κλος και το πα­ρα­μυ­θέ­νιο χωριό του Άγιου Βασίλη...

 Λοιπόν, νομίζω ότι ξέρω και τον επόμενο προορισμό μας 

ΠΗΓΗ: www.asxetos.gr



Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Καλές γιορτές!

Από την Agi Star



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Χριστούγεννα


Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα σε πόλεις του κόσμου

Γεια σας! Είμαι η Nasia28 και παρακάτω είναι όλες μου οι α­ναρ­τή­σεις σχε­τι­κά με τα Χριστούγεννα σε διάφορες πόλεις! Το μόνο που έ­χε­τε να κά­νε­τε είναι να κάνετε ένα κλικ στην πόλη που θέλετε και βου­α­λά!


ΕΙΚΟΝΕΣ: travelplangr.blogspot.gr, andreadistours.gr, www.ekfrasis.info,
www.athensmagazine.gr, aerotickets.gr, allforchristmas.wordpress.com


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ταξίδια, Χριστούγεννα


Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα

Από τη Nasia28

Αχ! Χριστούγεννα ήρθαν πάλι...
ένα αγαπημένο τραγούδι όλων μας!


Και αν θέλει κάποιος να το τραγουδήσει:


Καρδιά μου, από Δευτέρα σε Δευτέρα,
μήνες τώρα νύχτα μέρα
σε σκέφτομαι και πάω να τρελαθώ...
Καρδιά μου, ο χρόνος σαν νεράκι τρέχει,
πίσω γυρισμό δεν έχει
κι ό,τι ζούμε είναι μοναδικό...

Γι’ αυτό και μην αργείς,
έλα αμέσως κοντά μου κι άλλο μόνη
μη μ’ αφήνεις, καρδιά μου!

Χριστούγεννα όπου να ’ναι φτάνουν
και τα κλάματα με πιάνουν
που δεν μπορώ μαζί σου να ’μαι εγώ...
Βλέπω τον Αϊ-Βασίλη να μου χαμογελάει
κι η έλλειψή σου δυο φορές με πονάει...

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι,
μα είσαι πάλι μακριά μου!
Αχ, και να σ’ είχα εδώ, μωρό μου,
στο πλευρό μου, αγκαλιά μου...
Ναι, Χριστούγεννα ήρθαν πάλι,
μα είσαι πάλι μακριά μου!
Μόνο εσένα έχω, μωρό μου,
στο μυαλό μου, στην καρδιά μου...

Χριστούγεννα, Χριστούγεννα ευτυχισμένα
δε γίνονται, δε γίνονται χωρίς εσένα!
Χριστούγεννα, Χριστούγεννα ευτυχισμένα
δε γίνονται, καρδούλα μου, χωρίς εσένα!

Γυρνάω στους δρόμους μόνη και χαζεύω,
βλέπω ανθρώπους και ζηλεύω
που φαίνονται γεμάτοι από χαρά...
Πιασμένα χέρι χέρι ζευγαράκια,
καθισμένα σε παγκάκια,
πονάει πολύ απόψε η μοναξιά...
Βλέπω τον Αϊ-Βασίλη...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Φοίβος / ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δέσποινα Βανδή
ΔΙΣΚΟΣ: Γεια (2001)



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Χριστούγεννα


Πώς να γονιμοποιήσετε ένα ωάριο

Είστε σπερματοζωάριο; Θέλετε να μεταφερθεί το γενετικό σας υλικό σε ένα ωάριο αλ­λά ο ανταγωνισμός είναι σκληρός;

Δείτε πώς θα κατακτήσετε την αγαπημένη των ονείρων σας σε μια όμορφη δι­α­φή­μι­ση... τρά­πε­ζας!



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: άνθρωπος, διαφημίσεις


Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Το τέλος του κόσμου...

Από την Babisgirl

Η 21η Δεκεμβρίου 2012 θα μείνει στην ιστορία ως το 183ο «τέλος» του κόσμου που έ­χει α­ναγ­γελ­θεί από τη ρωμαϊκή εποχή, υποστηρίζει ο ιστορικός Λιουκ Μερί, σε συ­νέ­­ντευ­ξή του στη γαλλική εφημερίδα Le Monde, παρ’ όλα αυτά εγώ σας δίνω τις δηλώ­σεις του ι­στο­ρι­κού γιατί ποτέ το τέλος του κόσμου δεν είχε τόσο ε­πι­κοι­νω­νι­α­κή α­πή­­χη­ση.


«Η 21η Δεκεμβρίου θα είναι στο εξής μια ημερομηνία που θα θυμόμαστε. Το συ­ζη­τά­­με, βέ­βαι­α, όχι τόσο γιατί πραγματικά θα έρθει το τέλος του κόσμου αλλά για φαί­νε­ται ότι ο­ρι­σμέ­νοι το πιστεύουν. Το φαινόμενο πήρε διαστάσεις πιστεύω ε­ξαι­τί­ας του ίν­­τερ­νετ αλλά και από την ταινία 2012. Το τέλος του κόσμου υπάρχει από την αρχή του κόσμου. Είναι μια ιστορική αναφορά. Μάλιστα, σε μια βιβλική θε­ώ­ρη­ση των πραγ­­μά­των, πρόκειται για έ­ναν μύθο που θεμελιώνει την ανθρωπότητα που σημαίνει ό­τι οι άνθρωποι είμαστε ε­πι­ζώ­ντες της Καταστροφής (Νώε).

»Το τέλος του κόσμου είναι μια θεωρία που συνδέεται στενά με τις μονοθεϊστικές θρη­σκεί­ες που δεν έχει την ίδια θεώρηση του χρόνου με τους Μάγια (οι οποίοι δεν προ­έ­βλε­ψαν πο­τέ το τέλος του κό­σμου). Η Αρχαιότητα δε φοβόταν το τέλος του κό­­σμου σε αντίθεση με τους μονοθεϊστές που πιστεύουν ότι όπως ο Θεός δη­μι­ούρ­γη­σε τον κόσμο ο Θεός θα τον κα­τα­στρέ­ψει. Ο φόβος του τέλους του κόσμου είναι ο φό­βος της Θείας Τιμωρίας...» τονίζει ο ιστορικός.

ΕΙΚΟΝΑ: www.taringa.net


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: χρόνος


Το αγαπημένο μας ιστολόγιο

Οι συνεργάτες μας αγαπούν το ΠΟΔήΛΑΤΟ
και το κάνουν... ανάρτηση!


Πατήστε στους πράσινους υπερσυνδέσμους και δείτε τις α­ναρ­τή­σεις τους:

Το αγαπημένο μας ιστολόγιο 1 (Connie11)
Το αγαπημένο μας ιστολόγιο 2 (mangous23)
Το αγαπημένο μας ιστολόγιο 3 (tzina45)
Το αγαπημένο μας ιστολόγιο 4 (El)
Το αγαπημένο μας ιστολόγιο 5 (Ria K.)

ΕΙΚΟΝΑ: podilato98.blogspot.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ΠΟΔήΛΑΤΟ


Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Ψωμί φτιαγμένο με... τέχνη!

Από το χωράφι στο σπίτι μας: Εικόνες φτιαγμένες
από αλεύρι σε πίνακες που αλλάζουν διαρκώς!


Κάποιες διαφημίσεις είναι κυριολεκτικά έργα τέχνης! Η ομορφιά τους μας συ­γκι­νεί και μας παροτρύνει να τις διαφημίζουμε, με τη σειρά μας, σε φίλους και γνω­στούς. Την ί­δια στιγ­μή το προϊόν κερδίζει τη συμπάθειά μας και αποκτά κύρος. Μπρά­βο!


Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Άσε να είναι άγνωστο

Καλές οι εξισώσεις, αλλά χαλάνε το μυστήριο!


[από το σίριαλ του MEGA «Παιδική χαρά» (2009-2010)]


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: αστεία, εξισώσεις


Η έννοια της μεταβλητής

Γράμματα στα Μαθηματικά!


 1  Ένας άγνωστος αριθμός μπορεί να εκφραστεί με ένα γράμμα ή ένα σύμβολο. Συ­νή­θως χρη­σι­μο­ποι­ού­με το αγγλικό x.

Για παράδειγμα, η φράση «Έφαγαν όλα τα εκλεράκια! Και αυτά που έφερε η Σοφία, και τα 4 που έφερε η Φρόσω και τα 10 που έφερα εγώ!» μπορεί να γραφτεί ως x + 4 + 10.

 2  Σε κάποιους μαθηματικούς τύπους ο αριθμός που μεταβάλλεται μπορεί επίσης να συμ­βο­λι­στεί με ένα γράμμα.

Για παράδειγμα, το εμβαδό του τετραγώνου μπορεί να γραφτεί ως α · α  ή  α2 (α = το μή­κος της πλευράς του).

Το γράμμα που χρησιμοποιούμε στη θέση μιας τιμής άγνωστης ή μεταβαλλόμενης λέ­γε­ται με­τα­βλη­τή.

Η μεταβλητή μπορεί να πάρει διάφορες τιμές!

ΑΣΚΗΣΗ
Χρησιμοποιήστε ως μεταβλητή το x και βρείτε πώς μπορούν να εκφραστούν στη γλώσ­σα των Μαθηματικών οι παρακάτω προτάσεις:

● Το άθροισμα ενός αριθμού και του 12.   

● Ένας αριθμός ελαττωμένος κατά 4.   

● Ένας αριθμός αυξημένος κατά 24.   

● Η Μαρία ξόδεψε από το χαρτζιλίκι της 14 ευρώ.   

● Ο Νίκος πρόσθεσε τις οικονομίες του στα 75 ευρώ του αδελφού του.   

● Η Κατερίνα είχε κάποια χρήματα και η γιαγιά της της έδωσε 20 ευρώ.   

● Το τριπλάσιο ενός αριθμού.   

● Το μισό ενός αριθμού.   


● Ο Ειρηνικός Ωκεανός έχει διπλάσια έκταση από τον Ατλαντικό.   

● Ο Ινδικός είναι μικρότερος από τον Ατλαντικό κατά 30 εκατομμύρια τετραγωνικά χι­λιό­με­τρα.   

ΠΗΓΕΣ: Μαθηματικά ΣΤ΄ τάξης, egpaid.blogspot.com, www.slideboom.com/people/johngfer
ΕΙΚΟΝΕΣ: www.shmoop.com, www.CartoonStock.com, Μαθηματικά ΣΤ΄ τάξης


Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Πώς ήρθα στον κόσμο, μαμά;


Οι πρώτες μας φωτογραφίες!

Ο Σουηδός φωτογράφος Lennart Nilsson αφιέρωσε 12 χρόνια από τη ζω­ή του τραβώντας φωτογραφίες εμβρύων που αναπτύσσονταν μέσα στη μή­τρα. Χρησιμοποίησε συμβατικές φωτογραφικές μηχανές με τη χρή­ση mac­ro φα­κού, ένα ενδοσκόπιο και ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο α­νί­χνευ­σης.
● Η πρώτη φωτογραφία του από ανθρώπινο έμβρυο τραβήχτηκε το 1965.

Η σάλπιγγα
Σπερματοζωάριο μέσα στη σάλπιγγα
Το ραντεβού!
Δύο σπερματοζωάρια
Ο μεγάλος νικητής!
Έμβρυο 4 εβδομάδων
Στις 8 εβδομάδες το έμβρυο αναπτύσσεται ραγδαία
και προστατεύεται από τον εμβρυακό σάκο
Στις 16 εβδομάδες χρησιμοποιεί τα χέρια του για
να εξερευνήσει το σώμα και το περιβάλλον του
Τα περισσότερα κόκαλα είναι ακόμη εύκαμπτα. Το δέρμα
είναι τόσο λεπτό που διακρίνονται τα αιμοφόρα αγγεία
Έμβρυο 24 εβδομάδων
Έμβρυο 26 εβδομάδων
Έμβρυο 36 εβδομάδων. Σε λίγο θα είναι κοντά μας!

ΠΗΓΗ: www.otherside.gr

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: άνθρωπος, φωτογραφία


Τα κάλαντα των Χριστουγέννων
σε άλλες περιοχές

Από τη Zoe01

Στην Πελοπόννησο

Χριστούγεννα, πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου
Για εβγάτε, διέτε, μάθετε που ο Χριστός γεννάται
Γεννιέται κι ανασταίνεται στο μέλι και στο γάλα,
Τα μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες
Και το μελισσοβότανο το λούζοντ’ οι κυράδες.

Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά καμαροφρύδα
Κυρά μου όταν στολίζεσαι και πας στην εκκλησιά σου
Βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη
Και τον καθάριο αυγερινό τον βάζεις δακτυλίδι.

Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε
παρά σας αγαπούσαμε κι ήρθαμε να σας δούμε.
Εδώ που τραγουδήσαμε πέτρα να μη ραγίσει
Και ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνους πολλούς να ζήσει.
Δώστε μας και τον κόκορα δώστε μας και την κότα
δώστε μας και πέντ’ έξι αυγά να πάμε σ’ άλλη πόρτα.

Στην Κρήτη

Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η φύσις όλη
εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων

Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα
και φουσκαλίδα του γιαλού και πάχνη από τα δέντρα
να που τον έχεις τον υγιόν, τον μοσχοκανακάρη
λούεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολειό τον πέμπεις
Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ’ ένα χρυσό βεργάλι
κι η κυρά δασκάλισσα, με το μαργαριτάρι

είπαμε δα για την κερά, ας πούμε για τη Βάγια
άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το λυχνάρι
και κάτσε και ντουχιούντηζε ήντα θα μας εβγάλεις
Γι’ απάκι, για λουκάνικο, για χοιρινό κομμάτι
κι από τον πύρο του βουτσού να πιούμε μια γιομάτη
κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι
κι από το πιθαράκι σου ένα κουρούπι λάδι
κι αν είναι κι ακροπλιάτερο, βαστούμε και τ’ ασκάκι

Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιουν τα παλικάρια
κι αν είναι με το θέλημα, άσπρη μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας, να πούμε καλησπέρα
και ακόμα δεν τον ηύρηκες τον μάνταλο ν’ ανοίξεις
να μας κεράσεις μια ρακή κι ύστερα να σφαλίξεις...

ΠΗΓΗ: ;


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Χριστούγεννα


Ναυάγια

Από τη Despina01



ΕΙΚΟΝΕΣ: ;


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μετακινήσεις


Χριστούγεννα στην Αθήνα

Από τη Nasia28

Τα Χριστούγεννα στην Αθήνα είναι διαφορετικά

Τα Χριστούγεννα στην Αθήνα είναι διαφορετικά, σύγχρονα και καλλιτεχνικά με έμ­φα­ση στον πολιτισμό, λουσμένα στο φως και τη μουσική. Ο Δήμος Αθηναίων κάθε χρό­νο πραγ­μα­το­ποι­εί ολοκληρωμένη σειρά εκδηλώσεων. Η γιορτή απλώνεται σε πολ­λά ση­μεί­α της πό­λης, στα δημοτικά διαμερίσματα, στις πλατείες και στις γει­το­νιές. Όλοι οι πολίτες (και ι­δι­αί­τε­ρα τα παιδιά) έχουν την ευκαιρία να νιώσουν τη γιορ­τι­νή α­τμό­σφαι­ρα κοντά τους, όπου και αν μένουν. Η πόλη στολίζεται, με­τα­μορ­φώ­νε­ται και πε­ρι­μέ­νει τους κατοί­κους και τους ε­πι­σκέ­πτες της σε μια μοναδική γιορτή. Η Πλα­τεί­α Συ­ντάγ­μα­τος, ο Εθνικός Κήπος και οι πλα­τεί­ες της Αθήνας, είναι μερικά μό­νο α­πό τα ση­μεί­α στα οποία έχουμε την ευκαιρία να γιορ­τά­σου­με τα Χριστούγεννα και την Πρω­το­χρο­νιά. Η πλατεία Συντάγματος αποτελεί τον πυ­ρή­να του χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου σκη­νι­κού της πόλης μας, μια εντυπωσιακή εορταστική ει­κό­να.

Εν μέσω λαμπερής φωταγώγησης στολίζεται το Δέντρο της Πόλης και τοποθετούνται ει­δι­κές κατασκευές, παιχνίδια και μία σκηνή που φιλοξενεί μουσικές εκδηλώσεις και δρα­στη­ρι­ό­τη­τες για παιδιά. Στο κεντρικότερο σημείο της πλατείας δεσπόζει το με­γά­λο λα­μπερό χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο δέντρο του Δήμου, ενώ το καθιερωμένο πλέον κα­ρου­ζέλ κε­ντρίζει το εν­δι­α­φέ­ρον των μικρών μας –και όχι μόνο– φίλων. Η πλατεία Συ­ντάγ­μα­τος καθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκεμβρίου αποτελεί μια όαση μουσικής με κλα­σι­κές και τζαζ μελωδίες, χρι­στου­γεν­νιά­τι­κα τραγούδια από όλο τον κόσμο, βυ­ζα­ντι­νούς ύ­μνους, έθνικ μουσικές και πα­ρα­δο­σι­α­κούς χορούς.

Η πόλη φωτίζεται στα μεγάλα εγκαίνια του εορταστικού προγράμματος του Δήμου, με μου­σι­κά σχήματα και παιδικές χορωδίες να δίνουν τον ρυθμό. Με το άναμμα του δέ­ντρου ξε­κι­νούν οι εορταστικές εκδηλώσεις, εν μέσω φαντασμαγορικού σόου.

Σε όλη τη διάρκεια του μήνα η πλατεία Συντάγματος φιλοξενεί σειρά καλλιτεχνικών και μου­σι­κών εκδηλώσεων, με αποκορύφωμα την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πε­ρι­μέ­νο­ντας τη στιγμή που θα αλλάξει ο χρόνος και τα πυροτεχνήματα θα λούσουν τον ουρανό.

 Είμαστε τυχεροί που ζούμε στην Ελλάδα! 

ΠΗΓΗ: www.travelmagic.gr



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ταξίδια


Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Ουράνιο τόξο

Ένα τραγούδι του Σπύρου Λάμπρου,
εδώ στην ορχηστρική εκδοχή του...


Σαν στη ζωή μας κάτι δύσκολο συμβεί,
κάποια φουρτούνα δυνατή
ή κάποια άτυχη στιγμή,
το ουράνιο τόξο τότε θα εμφανιστεί,
θα γίνει νέα η αρχή·
να ’χετε ελπίδα στη ζωή!

Μετά την καταιγίδα κάτι θα φανεί,
το ουράνιο τόξο θε να βγει·
να ’χετε ελπίδα στη ζωή!



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Σπύρος Λάμπρου
ΔΙΣΚΟΣ: Μικρά παιδιά, μεγάλα όνειρα (2010)



Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Αν εσύ... ήμουν εγώ!

Μια θεατρική παράσταση με έξυπνους διαλόγους, πολλή hip hop μουσική από τα Η­ΜΙ­­ΣΚΟΥ­ΜΠΡΙ­Α, χορό, skate board επί σκηνής και εξαιρετικές ερμηνείες!

Ο Άρης και η Τίτα είναι δυο αδέρφια που μαλώνουν συχνά και η συμβίωσή τους εί­ναι προ­βλη­μα­τι­κή. Έπειτα από έναν συνηθισμένο καβγά η Τίτα εύχεται στον Άρη να ήταν στη θέση της για να δει και να καταλάβει τι σημαίνει να είσαι κορίτσι! Το ί­διο όμως εύ­­χε­ται κι ο Άρης στην αδερφή του: Να μάθει κι αυτή τι σημαίνει να είσαι α­γό­ρι!

Το ίδιο κιόλας βράδυ οι ευχές τους πραγματοποιούνται, τα παιδιά παίρνουν το ένα τη θέ­ση του άλλου και έρχονται αντιμέτωπα με τον καινούργιο τρόπο που τους συ­μπε­ρι­­φέ­ρο­νται οι γονείς αλλά και οι φίλοι τους...


Το «Αν εσύ... ήμουν εγώ!» είναι μια σύγχρονη, ανατρεπτική και «τρελή» θε­α­τρι­κή κω­μω­δί­α για παιδιά, νέους αλλά και θεατές όλων των ηλικιών. Παίζεται για δεύ­τε­ρη συ­νε­χή χρο­νιά στο θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου «Ακαδήμεια» και θί­γει, μέσα α­πό α­προσ­δό­κη­τες ανατροπές και απρόβλεπτες καταστάσεις, το θέμα της αρμονικής συνύπαρξης και συνεργασίας των δύο φύλων μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία.


Το κείμενο της παράστασης κυκλο-
φορεί από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

Στη σημερινή μας επίσκεψη είχαμε την ευκαιρία να σκεφτούμε τις σχέσεις των αν­­θρώ­πων, να συνειδητοποιήσουμε, ίσως, πως πρέπει να σεβόμαστε και να ε­κτι­μού­με το α­ντί­θε­το φύλο, αλλά και ότι μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα και δι­α­φο­ρε­τι­κοί και ί­σοι...

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δημήτρης Σεϊτάνης ♦ ΠΑΙΖΟΥΝ: Πέτρος Αλατζάς, Παναγιώτης Αλεξανδράκης, Δήμητρα Καρακωνσταντή, Μα­­γδα­λη­νή Παλιούρα, Δημήτρης Πλειώνης, Ευρυδίκη Ψαλτίδου ♦ ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Ημισκούμπρια

ΠΗΓΕΣ: www.akademeia.gr, www.clickatlife.gr | ΕΙΚΟΝΑ: www.in2life.gr



Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Ωκεανός

Από τον Anthony12

Ωκεανός αποκαλείται η πολύ μεγάλη θαλάσσια επιφάνεια. Ο όρος καθιερώθηκε, ι­στο­ρι­κά, α­πό τον αρχαίο Έλληνα Ηρόδοτο και προέρχεται από τον ομώνυμο μυθικό θε­ό της ελ­­λη­νι­κής μυθολογίας, τον Ωκεανό.


Οι ωκεανοί αρχικά ήταν τρεις, ο Ειρηνικός, ο Ατλαντικός και ο Ινδικός, ενώ στη συ­νέ­χει­­α προ­στέ­θη­καν οι δύο των πόλων της Γης, ο Αρκτικός και ο Ανταρκτικός Ω­κε­α­νός, που συ­νο­λι­κά καλύπτουν σχεδόν τα τρία τέταρτα (71%) της επιφάνειας της γης, περιέχουν δε το 97% του νερού και το 90% των ηφαιστείων, ενώ σχεδόν τα μι­σά από τα παγκό­σμια θα­λάσ­σι­α ύδατα παρουσιάζουν βάθος μεγαλύτερο των 3.000 μέ­τρων.

Οι ωκεανοί σήμερα είναι πέντε:

● Ειρηνικός Ωκεανός
● Ατλαντικός Ωκεανός
● Ινδικός Ωκεανός
● Αρκτικός Ωκεανός ή Βόρειος Ωκεανός και
● Ανταρκτικός Ωκεανός ή Νότιος Ωκεανός

Οι ωκεανοί καλύπτουν έκταση 361 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων της γή­ι­νης ε­πι­φά­νει­ας. Έχουν συνολικό όγκο 1.340 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα και το μέσο βά­θος τους είναι 3.711 μέτρα (σχεδόν τα μισά από τα παγκόσμια θαλάσσια ύ­δα­τα έχουν βάθος ά­νω των 3.000 μέτρων).

ΠΗΓΕΣ: Βικιπαίδεια, www.aquazone.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωγραφία


Χριστούγεννα στο Παρίσι

Από τη Nasia28

Αφιερωμένο σε ένα πολύ γνωστό σας άτομο καθώς και πολύ καλό μου φίλο τον An­tho­ny 12! Φύγαμε για την Πόλη του Φωτός, φύγαμε για... Γαλλία!

Τα Χριστούγεννα στο Παρίσι, μοιάζουν με παραμύθι... Αμέτρητα λαμπιόνια, πο­λύ­χρω­μοι φιό­γκοι, φανταχτερά στολίδια, σε συνδυασμό πάντα με τη γαλλική φινέτσα, συν­θέ­τουν το ι­δα­νι­κό χριστουγεννιάτικο σκηνικό, που δεν αφήνει ασυγκίνητο κα­νέ­να ε­πι­σκέ­πτη...

Φυσικά, εκτός από την εντυπωσιακή χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, υπάρχει πά­ντο­τε έ­νας καλός λόγος για βόλτα σε μερικά από τα διασημότερα αξιοθέατα του κόσμου, ό­πως π.χ. η περίφημη Παναγία των Παρισίων! Μπροστά στο αρχιτεκτονικό αυτό α­ρι­στούρ­γη­μα, την περίοδο των Χριστουγέννων, στήνεται ένα τεράστιο έλατο, ε­ντυ­πω­σι­α­κά στολισμένο και φωταγωγημένο. Αυτό που σίγουρα θα τραβήξει την προ­σο­χή σας, είναι ο τρούλος της εκ­κλη­σί­ας, καθώς και τα 3 ε­ντυ­πω­σι­α­κά πα­ρά­θυ­ρα με τα ε­ξαι­ρε­τι­κά βιτρό. Αν κάνετε τον κό­πο να ανεβείτε τα 387 σκαλιά μέχρι τους πύργους του Καθεδρικού, το σίγουρο εί­ναι ότι η θέα που θα αντικρίσετε, θα σας αποζημιώσει με το παραπάνω.

Επιλέξτε να ανεβείτε στο σύμβολο του Παρισιού, τον Πύργο του Άιφελ (320 μ.), κυ­ρί­ως το βρα­δά­κι, όπου ο φωτισμός του είναι εντυπωσιακός. Ένα χρυσό διακοσμητικό στον σκο­τει­νό νυχτερινό ουρανό. Επίσης, την ώρα αυτή, οι ουρές είναι μικρότερες.

Είτε είναι μέρα, είτε νύχτα, η καλύτερη εικόνα του Πύργου, είναι από τους Κήπους του Τρο­κα­ντε­ρό, ακριβώς απέναντί του. Αντιθέτως, αναβάλετε την επίσκεψή σας αν έ­χει ο­­μί­χλη, καθώς η ορατότητα μειώνεται αισθητά από τον εξώστη στα 276 σκαλιά, που με κα­θα­ρή ατμόσφαιρα προσφέρει μια εκπληκτική θέα όλου του Παρισιού. Η λί­μνη που βρί­­σκε­ται στο κέντρο των Κήπων, περιστοιχίζεται από πανέμορφα α­γάλ­μα­τα. Το φωταγω­γημένο σι­ντρι­βά­νι είναι εκθαμβωτικό τη νύχτα. Τα δέντρα, τα μο­νο­πά­τια και οι γέφυρες, κάνουν τους Κή­πους ιδανικούς για έναν ρομαντικό περίπατο.


Τα Ηλύσια Πεδία είναι η γνωστότερη οδός του Παρισιού (Avenue Des Champs-E­lysees). Ε­δώ βρίσκεται η κατοικία του Γάλλου Προέδρου, οίκοι υψηλής ραπτικής, πο­λυ­τε­λή ε­στι­α­­τό­ρι­α, ζαχαροπλαστεία, ξενοδοχεία, τράπεζες, θέατρα κ.ά. Πριν τα Χρι­στού­γεν­να, τα δέ­ντρα που είναι φυτεμένα κατά μήκος όλης της λεωφόρου δεξιά κι α­ρι­στε­ρά, στολίζονται με χι­λιά­δες εντυπωσιακά λαμπάκια, δημιουργώντας μια παν­δαι­σί­α φωτός! Εννοείται πως στη βόλ­τα σας στα Ηλύσια, οι μύτες σας θα σπάσουν α­πό τις απίστευτες μυρωδιές κρου­ασάν, γλυ­κών, φαγητών, οπότε, ξεχάστε δίαιτες και δο­κι­μά­στε τα πάντα!

Στη κορυφή των Ηλυσίων, δεσπόζει η Αψίδα του Θριάμβου, η οποία τα Χρι­στού­γεν­να βά­ζει τα γιορτινά της και είναι πανέμορφη. Θαυμάστε τις εξαιρετικές ανάγλυφες πα­ρα­στά­σεις της κι αν έχετε χρόνο, ανεβείτε στην ύψους 50 μ. εξέδρα της, για να α­πο­λαύ­σε­τε την πα­νέ­μορ­φη θέα της γαλλικής πρωτεύουσας...

Μην ξεχάσω να σας πω πως κάνοντας βόλτες στο Παρίσι, ο δρόμος σίγουρα θα σας ο­­δη­γή­σει σε πολλά χριστουγεννιάτικα παζαράκια, όπου οι πάγκοι έχουν την τιμητική τους κι ε­κεί θα βρείτε ό,τι μπορείτε να φανταστείτε! Αξιοσημείωτα χριστουγεννιάτικα πα­ζά­ρια, θα συ­να­ντή­σε­τε στην πλατεία Palais Royal και στην Εκκλησία του Σεν Ζερ­μέν.

Να προσθέσω, ότι οι φάτνες έχουν την τιμητική τους στο Παρίσι. Την πιο ε­ντυ­πω­σι­α­κή θα τη βρείτε στην Παναγία των Παρισίων, όπου στήνεται γύρω στα τέλη Νο­εμ­βρί­ου. Άλλο έ­να σημείο που μπορείτε να θαυμάσετε στο Παρίσι είναι από το προ­αύ­λι­ο της Σακρέ Κερ. Κά­ντε τη βόλτα σας στις όχθες του Σηκουάνα και αφήστε τη μο­να­δι­κή ατμόσφαιρα να σας συ­νε­πά­ρει. Η Μονμάρτη, η καλλιτεχνική γωνιά της πόλης, έ­χει βάλει τα γιορτινά της και σφύ­ζει από ζωή, με όλων των ειδών τα μπαράκια, ζω­ντα­νές μουσικές σκηνές, πε­ρι­­πλα­νώ­με­νους ζωγράφους και γραφικά σοκάκια με μπι­στρό.

Φυσικά, δε θα παραλείψετε μια επίσκεψη στο διάσημο Μουσείο του Λούβρου. Θαυ­μά­στε την περίφημη πυραμίδα του και στη συνέχεια επισκεφτείτε τη δική μας Α­φρο­δί­τη της Μή­λου, τη Νίκη της Σαμοθράκης κ.ά. Ο κατάλογος των εξαιρετικών εκ­θε­μά­των είναι α­τε­λεί­­ω­τος. Εξαρτάται από εσάς, πόσο χρόνο θα αφιερώσετε. Όπως και να έ­χει, ο χρόνος δεν εί­ναι ποτέ αρκετός στο Παρίσι, χαλαρώστε και βάλτε προ­τε­ραι­ό­τη­τες.

Αν έχετε κουραστεί, τα καραβάκια που διασχίζουν τον Σηκουάνα, είναι σίγουρα μια ξε­­κού­ρα­στη εναλλακτική. Για φανταστείτε ένα ρομαντικό δείπνο στα καραβάκια, την Πα­ρα­­μο­νή των Χριστουγέννων, ή της Πρωτοχρονιάς...

Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, το Καρτιέ Λατέν δίπλα στον Σηκουάνα, είναι μια πε­ρι­­ο­χή γρα­φι­κή, με πολλά μπιστρό και νεανική ατμόσφαιρα, χάρη στα πα­νε­πι­στή­μι­α που βρί­­σκο­νται εδώ. Την προσοχή σας και τον χρόνο σας, αξίζει ακόμη, ο Ναός της Σεντ Σα­πέλ κο­ντά στην Παναγία των Παρισίων. Είναι μια πανέμορφη βασιλική με τρού­λο, ο οποί­ος εί­ναι το δεύτερο ψηλότερο αξιοθέατο στο Παρίσι, μετά τον Πύργο του Άιφελ.

 Τι περιμένετε; Φύγαμε και για Γαλλία! 

ΠΗΓΗ: allforchristmas.wordpress.com