Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Το παιδί με το ταμπούρλο

Ζούνε μακριά, ζούνε και δίπλα μας. Παιδιά ξεχασμένα, απροστάτευτα, βα­σα­νι­σμέ­να. Ας μη στρέφουμε το κεφάλι μας αλλού. Το λιγότερο που μπορούμε να κά­νου­με, μικροί και μεγάλοι, είναι να νοιαστούμε. Να τους δείξουμε ότι δεν είναι μόνα.

Ίσως δεν καταφέρουμε να βοηθήσουμε ουσιαστικά. Μπορεί οι δυσκολίες τους να μας ξεπερνούν. Ωστόσο, όσες δικαιολογίες και αν επικαλείται κανείς, εμείς ο­φεί­λου­με να είμαστε παρόντες...


(οι βασικές σκηνές είναι από την ταινία «Συντρίμια Ψυχής» - Fugitive Pieces)

Ζούσε κάποτε στον κόσμο τον αγιάτρευτο
ένα αγόρι ξεχασμένο κι απροστάτευτο...
Είχε ένα μικρό ταμπούρλο και το βάραγε.
Τι ψυχή βασανισμένη να ’ταν άραγε;

Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Η γειτονιά του δεν το κράταγε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Τους δρόμους πήρε και περπάταγε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Καπνός τριγύρω δε φαινότανε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Μα κάπου πόλεμος γινότανε...

Τι τα θέλει τα βιβλία και τα γράμματα;
Σ’ όλους έρχονται μια μέρα τα γεράματα...
Τι τα θέλει τα παλάτια, τα μαλάματα;
Η ζωή κυλάει με δάκρυα και με κλάματα...

Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Κανένας τόπος δεν το χώραγε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Στις ερημιές μακριά προχώραγε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Ούτε ένα φύλλο δεν κουνιότανε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Μα κάπου πόλεμος γινότανε...

Νύχτα μέρα περπατούσε ασταμάτητα
σε λαγκάδια φουντωμένα, δάση απάτητα...
Μα στου ποταμού την άκρη, που αργοκύλαγε,
το τσακάλι του πολέμου παραφύλαγε...

Ταμ ταμ, ταμ ταμ
με τ’ άγριο νύχι του σημάδεψε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Και μια ζωούλα ακόμα κλάδεψε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Τ’ αγόρι, λες, ονειρευότανε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Μα γύρω πόλεμος γινότανε...

Κι όταν στις κορφές επάνω μέρα χάραξε,
στη μικρή καρδιά του μέσα κάτι σπάραξε...
Έτσι πέρασε στη χώρα του αμίλητου
και τ’ αγρίμια του άλλου κόσμου γίναν φίλοι του...

Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Της γης ο κόρφος δεν το χώρεσε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Στον ουρανό βαθιά προχώρησε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Ταμπούρλο πια δεν ακουγότανε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Μα πάντα πόλεμος γινότανε...

Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Ταμπούρλο πια δεν ακουγότανε...
Ταμ ταμ, ταμ ταμ
Μα πάντα πόλεμος γινότανε...



ΣΤΙΧΟΙ: Νίκος Γκάτσος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Γιώργος Χατζηνάσιος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Νάνα Μούσχουρη / ΔΙΣΚΟΣ: Η ενδεκάτη εντολή (1985)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.